Sobre o Adorar e a Impermanência

(...)
Toda adoração tem um pouco de fé, de uma certa esperança cega que nos move em caminhos desconhecidos e, talvez por isso, excitantes.

Não sei se "adoro" ver as pessoas, porque quando as re-vejo, a cada nova vez, percebo o quanto elas mudaram; o quanto estamos mudando. E, como age aquela pessoa que tem fé, ao ver seu objeto de fé mudar a cada dia, sinto-me menos crente.

Por outro lado, ao ser menos crente, já que as pessoas são, aos meus olhos, cada vez menos "fidedignas" (dignas de fé - o que equivaleria dizer "mais mundanas e reais"), sinto-me mais próximo do humano que há em nós - do feio e do bonito do humano que há em nós.

E, no fim disso tudo, até que termino com um sorriso no rosto, daquele tipo de sorriso que aparece quando nós nos "desencantamos" com o mundo por perceber que ele, realmente, não é "encantado". Ele é real, forte, presente e belo.

É de beleza, e não de encantamento, que quero preencher os dias - e as noites.

E, de alguma forma estranha e passageira, algumas pessoas apontam coisas bonitas do mundo - apontam, por exemplo, que o mundo muda.
(...)

Crédito da Foto: Clique aqui se realmente quiser saber

Série « Fragments » - 11
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Sur Adorar et à Impermanência

(...)
Toute adoration a un peu de foi, d'une certaine espoir aveugle qui nous déplace dans des chemins inconnus et, peut-être donc, excitants.

Je ne sais pas si « j'adore » voir les personnes, parce que quand je les révise, à chaque nouvelle fois, je perçois combien elles ont changé ; combien nous changeons. Et, comme agit cette personne qui a foi, voir son objet de foi changer à chaque jour, me sens moins croyant.

D'autre part, à être moins croyant, depuis les personnes sont, à mon yeux, à chaque fois moins « dignes de foi » (dignes de foi - ce lesquelles il équivaudrait dire « plus prostituées et Réaux »), je me sens plus proche de l'humain qui ont dans nous - du laid et du joli de l'humain qui a dans nous.

Et, à la fin de cela tout, jusqu'à ce que je finis avec un sourire dans le visage, de ce type de sourire qui apparaît quand nous nous « désenchantons » avec le monde percevoir qu'il, réellement, ce n'est pas « enchanté ». Il est réel, fort, présent et beau.

C'est de beauté, et non d'encantamento, que je veux remplir les jours - et les nuits.

Et, de quelque forme il trouve étrange et passagère, quelques personnes indiquent des choses jolies du monde ils - indiquent, par exemple, que le monde change.
(...)

Crédit de la Photo : Clic ici si réellement il veut savoir

Serie “Fragmentos” - 11
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
En Adorar y el Impermanência

(...)
Toda la adoración tiene una poco de fe, de cierta esperanza oculta que en movimientos ellos de las maneras desconocidas e, quizás por lo tanto, las sustancias emocionantes.

No sé si “adoro” para ver a la gente, porque cuando la repaso, a cada nueva hora, yo perciba cuánto ella se había movido; cuánto estamos moviendo. E, como esa persona que tenga fe, al ver actúa su objeto de la fe para moverse a cada día, se siente creyendo menos.

Por otra parte, al menos creencia, puesto que la gente está, a mis ojos, cada vez que “menos trustworth” (digno de la fe - cuál sería equivalente a la opinión “mundana y verdadera más”), me siento al lado del humano que tiene en nosotros - de el feo y el bonito del humano que tiene en nosotros.

E, en el extremo de este todo, hasta que acabo con una sonrisa en la cara, de ese tipo de sonrisa que aparezca en cuando “los desencantamos” con el mundo para percibir ese, realmente, no es “magia”. Es verdadero, fuerte, presente y hermoso.

Está de belleza, y no del encantamento, eso que deseo llenar los días - y las noches.

E, de alguna forma y pasajero extraños, alguna gente señala las cosas bonitas del mundo - ella señala, por ejemplo, que el mundo mudo.
(...)

Crédito de la foto: Tecleo aquí si realmente desear saber

Serie “Fragmentos„ - 11
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Su Adorar e sul Impermanência

(...)
Tutto il culto ha una piccola di fede, di certa speranza cieca che nei movimenti loro nei sensi sconosciuti e, forse quindi, sostanze emozionanti.

Non so se “adore„ vedere la gente, perché quando le rivedo, ad ogni nuovo tempo, io percepisca quanto si erano spostate; quanto stiamo spostando. La E, come quella persona che ha fede quando vedono si comporta il relativo oggetto di fede per muoversi verso ogni giorno, si ritiene più di meno credente.

D'altra parte, all'meno credere, poiché la gente è, ai miei occhi, ogni volta “meno trustworth„ (degno di fede - che cosa sarebbe equivalente all'opinione “mundane e reale più„), mi ritengo vicino all'umano che ha in noi - di quello ugly e di quello grazioso dell'umano che ha in noi.

E, alla fine di questo tutto, fino a che non rifinisca con un sorriso nella faccia, di quel tipo di sorriso che compare in quando “disenchant loro„ con il mondo per percepire quella, realmente, non è “magia„. È reale, forte, presente e bello.

È della bellezza e non del encantamento, quello che desidero riempire i giorni - e le notti.

La E, di una certi forma e passeggero sconosciuti, qualche gente indica le cose graziose del mondo - indicano, per esempio, che il mondo dumb.
(...)

Accreditamento della foto: Scatto qui se realmente desiderare sapere

Reihe „Fragmentos“ - 11
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Auf Adorar und dem Impermanência

(...)
Hat alle Anbetung wenig von Glauben, einer bestimmten blinden Hoffnung, die in den Bewegungen sie in unbekannten Weisen e, möglicherweise folglich, aufregende Substanzen.

Ich weiß nicht, wenn „ich“ verehre, um die Leute zu sehen, weil wahrnehmen Sie, wenn ich sie, zu jeder neuen Zeit, ich wiederhole, wieviel sie verschoben hatten; wieviel wir verschieben. E, als diese Person, die Glauben hat, beim Sehen sein Gegenstand des Glaubens fungiert, um auf jeden Tag zu bewegen, glaubt sich weniger glaubend.

Einerseits zum Wesen weniger Glauben, da die Leute, zu meinen Augen, jedesmal wenn „weniger trustworth“ sind (angemessen vom Glauben - was es mit dem weltlichen und realen Sagen „mehr“ gleichwertig sein würde), ich nahe bei dem menschlichen Wesen mich glaube, das in uns hat - vom häßlichen und vom hübschen des menschlichen Wesens, das in uns hat.

In E, im Ende von dieser alles, bis ich ein Lächeln im Gesicht beende, dieser Art des Lächelns, das erscheint, wann wir „sie“ mit der Welt für das Wahrnehmen dieses desillusionieren, ist es wirklich nicht „Magie“. Es ist real schön, stark, anwesend und.

Es ist von der Schönheit und nicht von encantamento, das, das ich die Tage füllen möchte - und die Nächte.

E, irgendeiner merkwürdiger Form und Passagiers, einige Leute zeigen hübsche Sachen der Welt - sie zeigen z.B. daß die stumme Welt.
(...)

Gutschrift des Fotos: Klicken hier wenn wirklich wissen wünschen

Series “Fragmentos” - 11
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
On Adorar and the Impermanência

(...)
All worship has a little of faith, of a certain blind hope that in moves them in unknown ways e, perhaps therefore, exciting substances.

I do not know if “I adore” to see the people, because when I review them, to each new time, I perceive how much they had moved; how much we are moving. E, as that person who has faith, when seeing acts its object of faith to move to each day, feels itself less believing.

On the other hand, to the being less believing, since the people are, to my eyes, each time “less trustworth” (worthy of faith - what it would be equivalent to say “mundane and real more”), I feel myself next to the human being that has in us - of the ugly one and the pretty one of the human being who has in us.

E, in the end of this everything, until I finish with a smile in the face, of that type of smile that appears when we in “disenchant them” with the world for perceiving that it, really, is not “magic”. It is real, strong, present and beautiful.

It is of beauty, and not of encantamento, that I want to fill the days - and the nights.

E, of some strange form and passenger, some people point pretty things of the world - they point, for example, that the dumb world.
(...)

Credit of the Photo: Click here if really to want to know

Serie ”Fragmentos” - 11
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
På Adorar och Impermanênciaen

(...),
har all dyrkan a lite av tro, av ett bestämt blint hopp som i flyttningar dem i okänd väg e, kanske därför, spännande vikter.

Jag vet inte, om ”jag älskar” för att se folket, därför att, när jag granskar dem, till varje ny tid, mig, märka, hur mycket de hade rört; hur mycket vi är rörs. E, som den person, som har tro, när se agerar dess, anmärker av tro till flyttningen till varje dag, känselförnimmelser sig själv som tror mindre.

Å ena sidan till beingen mindre synar tro, sedan folket är, till mitt, varje gång ”mindre trustworth” (som är värdig av tro - vad den skulle är likvärdigt till den verklig något att säga ”som var mundane och mer”), I-känselförnimmelsen jag själv bredvid människan som har i oss - av den fula och den nätt av människan som har i oss.

E slutligen av denna allt, tills jag avslutar mig med ett leende i vända mot, av den typ av leendet, som visas när vi i ”disenchant dem” med världen för att märka som är det, är det, egentligen, inte ”magi”. Det är verkligt, starkt, närvarande och härligt.

Det är av skönhet, och inte av encantamentoen, det som jag önskar att fylla dagarna - och på nätterna.

E av något konstigt bildar, och passagerare, något folk pekar nätt saker av världen - de pekar, till exempel, att den dumma världen.
(...),

Kreditera av fotoet: Klicka här om egentligen att önska att veta

Серия «Fragmentos» - 11
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
На Adorar и Impermanência

(...)
Все поклонение имеет маленькое веры, некоторого слепого упования которое в движениях они в неизвестных дорогах e, возможно поэтому, exciting вещества.

Я не знаю если «я обожаю» для того чтобы увидеть людей, то потому что когда я рассматриваю их, к каждому новому времени, я воспримите они двинули; мы двигаем. E, как та персона которая имеет веру, видя действует, что свой предмет веры двинуть к каждому дню, чувствует более менее веря.

С другой стороны, к существованию меньше верить, в виду того что люди, к моим глазам, each time «меньше trustworth» (достойное веры - они были бы соответствующи к мнению «мирскому и реальному больше»), я чувствую рядом с людским существованием которое имеет в нас - уродское одного и милого одного из людского существования которое имеет в нас.

E, в конце этого всего, до тех пор пока я не закончить с усмешкой в стороне, из того типа усмешки которая появляется когда мы в «disenchant они» с миром для воспринимать тот, реально, не будет «волшебством». Оно реально, сильно, присытствыюще и красивейше.

Оно красотки, и не encantamento, то, котор я хочу заполнить дни - и ночи.

E, некоторых странных формы и пассажира, некоторые людей указывает милые вещи мира - они указывают, например, что тупой мир.
(...)

Кредит фотоего: Click здесь если реально хотеть знать

Reeks „Fragmentos“ - 11
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Op Adorar en Impermanência

(...)
Al verering heeft een weinig van geloof, van een bepaalde blinde hoop die in bewegingen hen op onbekende manieren e, misschien daarom, het opwekken substanties.

Ik weet of „niet I adore“ om de mensen te zien, omdat wanneer ik hen, aan elke nieuwe tijd herzie, ik waarneem hoeveel zij hadden bewogen; hoeveel wij bewegen. E, zoals die persoon die geloof heeft, wanneer het zien van handelingen zijn voorwerp van geloof naar elke dag te verplaatsen, zich minder voelt die gelooft.

Enerzijds, aan het zijn minder het geloven, aangezien de mensen, aan mijn ogen, telkens als „minder trustworth“ (waardig van geloof - wat het gelijkwaardig zou zijn om „mondain en echt te zeggen meer“) zijn, ik me naast het menselijke wezen voel dat in ons heeft - van lelijke en mooie één van het menselijke wezen wie in ons heeft.

E, in het eind van dit alles, tot ik met een glimlach in het gezicht eindig, van dat type van glimlach dat wanneer wij in „disenchant hen“ met de wereld voor het waarnemen lijkt dat het, werkelijk, niet „magisch“ is. Het is echt, sterk, aanwezig en mooi.

Het is van schoonheid, en niet van encantamento, die ik de dagen wil vullen de - en nachten.

E, van één of andere vreemde vorm en passagier, sommige mensen richt mooie dingen van de wereld - zij richten, bijvoorbeeld, dat de stomme wereld.
(...)

Krediet van de Foto: Klik hier als werkelijk willen het weten

[سري] "[فرغمنتوس]" - 11
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
على [أدورر] [إيمبرمننسا]

(...)
يتلقّى كلّ عبادة بعض من إيمان, من أمل مؤكّدة عمياء أنّ في حركات هم في طرق مجهولة [إ], ربّما لذلك, مواد مثيرة.

أنا لا أعرف إن "أنا أعبد" أن يرى الالناس, لأنّ عندما يراجعهم أنا, إلى كلّ وقت جديدة, أنا لاحظت كم هم كانوا قد تحرّكوا; كم نحن يكون نتحرّك. يتصرّف [إ], بما أنّ أنّ شخص الذي يتلقّى إيمان, عندما يرى شيءه الإيمان أن يتحرّك إلى كلّ يوم, يشعربنفسي أقلّ يصدق.

[أن ث ون هند], إلى الكائن أقلّ يصدق, بما أنّ الالناس يكونون, إلى أعيني, [إش تيم] "أقلّ [تروستوورث]" (جديرة من إيمان - ماذا هو كان معادلة إلى رأي "دنيويّة وحقيقيّة أكثر"), أنا أشعربنفسي [نإكست تو] الكائن إنسانيّة أنّ يتلقّى في نا - من القبيحة واحدة والجميلة واحدة من الكائن إنسانيّة الذي يتلقّى في نا.

[إ], في النهاية من هذا كلّ شيء, إلى أن ينهي أنا مع ابتسام في الوجه, من أنّ نوع الابتسام أنّ يظهر عندما نحن في "[ديسنشنت] هم" مع العالم ل يلاحظ أنّ هو, حقّا, ليس "سحر". هو حقيقيّة, قوّيّة, حاضرة وجميلة.

هو من جمال, ولا من [إنكنتمنتو], أنّ أنا أريد أن يملأ الأيام - والليال.

يدلّ [إ], من بعض غريبة شكل ومسافرة, بعض الناس أشياء جميلة من العالم - هم يدلّون, مثلا, أنّ العالم بكماء.
(...)

اعتماد من الصورة: طقطقة هنا إن حقّا أن يريد أن يعرف