Mutações: "A invenção do pós-humano" - 11/09/08
Perplexidade é não-ação?
Diante da perplexidade, da angústia, o homem é mais convidado à ação ou é intimado à contemplação?
O acontecimento, indiferentemente se ele é ou não teleológico, não supera - porque extrapola - a visão de um sujeito único, indivisível, universal? O herói não seria um "assujeitado" e não um "sujeito"? Assim, a nossa condição não seria a de "multidão" contingente, uma contingência genealógica? Qual é a necessidade da manutenção da idéia de um Sujeito?
Há alguma equivalência necessária entre o sujeito e os processos de subjetivação?
O processo não extingue o sujeito formal e categorial, mas o torna contingente (desnecessário). O processo é indeterminação, é
auto-poiésis.
Uma definição negativa de Sujeito - que se dá pelo que o humano não é - está mais de acordo com a condição humana.
Uma vida objetiva retira a necessidade de (ou desobriga a) responsabilidade do sujeito.
Mutações = contínua invenção das formas - mais atenção ao processo de transformação e não às formas "em si".
A proposta é pela valorização da razão teórica e decaimento da razão prática. Um progresso e um retrocesso, ao mesmo tempo. Regredir a liberdade e aprofundar o conhecimento. O pós-humano como construção e não como fatalidade, consequência lógica ou como destino. O pós-humano como ativo, mas dentro da ação contemplativa, pautada em valores compartilhados. A radicalidade dos fluxos de mudanças é a radicalidade da liberdade.
O deserto é a paisagem que não muda. Permite ao viajante tanto que não se sinta perdido, pois a paisagem lhe é familiar, quanto que não se sinta localizado, pois que há miragens, oásis, singularidades que o impedem de determinar a paisagem. O deserto, assim, é propício ao processo de subjetivação, às mutações.
Compreender = "abarcar a totalidade".
Julgar = "discernimento racional não-objetivo".
Pensamento = produção, pois há sempre algo que escapa ao pensar.
Série « Événements » - 2
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Mutations : « L'invention de la pós-humano » - 11/09/08
Perplexité est não-ação ?
Devant la perplexité, de l'angoisse, l'homme plus est invité à l'action ou est intimé à la contemplation ?
L'événement, indifférentement s'il est ou non théologique, ne dépasse pas - parce qu'il extrapole - la vision d'un sujets seuls, indivisibles, universels ? Le héros ne serait pas une « assujeitado » et non un « sujets » ? Ainsi, notre condition ne serait pas ce de « multitude » contingent, une contingence généalogique ? Quelle est la nécessité de la manutention de l'idée de Sujeito ?
Il y a quelque équivalence nécessaire entre le sujet et les processus de subjetivação ?
Le processus n'éteint pas le sujet formel et catégoriel, mais l'il rend contingent (inutile). Le processus est indétermination, est
auto-poiésis.
Une définition négative de Sujet - que si de par lequel l'humain n'est pas - il est plus d'accord avec la condition humaine.
Une vie objective enlève la nécessité (ou il exempte) de responsabilité du sujet.
Mutations = continue invention des formes - plus attention au processus de transformation et non aux formes « dans elle ».
La proposition est par l'évaluation de la raison théorique et de la baisse de la raison pratique. Un progrès et une rétrocession, en même temps. Régresser la liberté et approfondir la connaissance. La pós-humano je mange de la construction et je ne mange pas fatalité, conséquence logique ou comme destination. La pós-humano je mange actif, mais à l'intérieur de l'action contemplativa, réglée dans des valeurs partagées. Radicalidade des flux de changements est radicalidade de la liberté.
Le désert est le paysage qui ne change pas. Il permet au voyageur de telle façon qu'il ne se sente pas perdu, donc le paysage il est familier, combien qu'il ne se sente pas localisé, donc qu'il y a des mirages, oasis, singularidades qu'ils l'empêchent de déterminer le paysage. Le désert, ainsi, est propice au processus de subjetivação, aux mutations.
Comprendre = « embrasser la totalité ».
Juger = « discernement rationnel não-objetivo ».
Pensée = production, donc a toujours quelque chose qui s'échappe à la pensée.
Serie “acontecimientos” - 2
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Mutaciones: “La invención de ser después-humano” - 11/09/08
¿La perplejidad es no-acción?
¿Delante de la perplejidad, de la angustia, invitan a la acción o se convocan el hombre más a la contemplación?
¿El acontecimiento, indiferente si es o no teleologic, no sobrepasan - porque se sobrepasa - la visión de un ciudadano único, indivisible, universal? ¿El héroe “no serían el assujeitado” y no un “ciudadano”? ¿Así, nuestra condición no estaría de “multiplicidad contingente”, una contingencia genealógica? ¿Cuál es la necesidad del mantenimiento de la idea de un ciudadano?
¿Tiene cierta equivalencia necesaria entre el ciudadano y los procesos del subjetivação?
El proceso no extingue a ciudadano formal y categorial, sino que se convierte en él contingente (innecesario). El proceso es undetermination, es
automóvil-poiésis.
Una definición negativa del ciudadano que si de el para cuál el humano no es - ella es más que el acuerdo con el humano de la condición.
Una vida objetiva quita la necesidad (o la lanza) de la responsabilidad del ciudadano.
Mutaciones = invención continua de las formas - más atención al proceso de la transformación y no a las formas “en sí mismo”.
La oferta está para la valuación de la razón y de la declinación teóricas de la razón práctica. Un progreso y un retroceso, al mismo tiempo. Regredir la libertad y profundizar el conocimiento. El estar después-humano como construcción y no como fatalidad, consequência lógico o como destinación. El estar después-humano como activo, pero dentro de la acción del contemplativa, pautada en valores compartidos. El radicalidade de los flujos de cambios es el radicalidade de la libertad.
El desierto es el paisaje que no mudo. Permite al viajero tanto que si no se siente perdido, por lo tanto el paisaje él es familiar, cuánto eso si no se siente localizada, por lo tanto que tiene espejismos, oasis, los singularidades que lo obstaculizan para determinar el paisaje. El desierto, así, es propicio al proceso del subjetivação, las mutaciones.
Para entender = “acumular de la acción la totalidad”.
Para juzgar = “discernimiento racional no-objetivo”.
Pensado = la producción, por lo tanto tiene siempre algo que se escape al pensar.
Serie “eventi„ - 2
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Mutazioni: “L'invenzione dell'essere dopo-umano„ - 11/09/08
Il Perplexity è non-azione?
Davanti al perplexity, del anguish, l'uomo di più è invitato all'azione o è convocato al contemplation?
L'evento, indifferently se è o non teleologic, non sorpassano - perché sorpassa - la visione di unico, cittadino indivisibile e universale? Il hero “non sarebbero il assujeitado„ e non “un cittadino„? Quindi, il nostro stato non sarebbe “del gran numero contingente„, una contingenza genealogica? Quale è la necessità del mantenimento dell'idea di un cittadino?
Ha certa equivalenza necessaria fra il cittadino ed i processi del subjetivação?
Il processo non estingue il cittadino convenzionale e categorial, ma si trasforma in esso contingente (inutile). Il processo è undetermination, è
automobile-poiésis.
Una definizione negativa del cittadino che se di quello per che cosa l'umano non è - esso è più dell'accordo con l'umano di circostanza.
Una vita obiettiva la rimuove la necessità (o si libera) della responsabilità del cittadino.
Mutazioni = invenzione continua delle forme - più attenzione al processo di trasformazione e non alle forme “in sé„.
La proposta è per la valutazione del motivo e del declino teorici del motivo pratico. Un progresso e un retrocession, allo stesso tempo. Regredir libertà ed approfondire la conoscenza. Essere dopo-umano come costruzione e non come la fatalità, consequência logico o come destinazione. Essere dopo-umano come attivo, ma all'interno dell'azione di contemplativa, pautada nei valori comuni. Il radicalidade dei flussi dei cambiamenti è il radicalidade della libertà.
Il deserto è il paesaggio che non dumb. Concede al viaggiatore tanto che se non ritiene perso, quindi il paesaggio esso abbia familiarità, quanto quello se non ritiene individuato, quindi che ha mirages, l'oasi, singularidades che lo ostacolano per determinare il paesaggio. Il deserto, così, è propizio al processo del subjetivação, le mutazioni.
Per capire = “accumulare degli stock totalità„.
Per giudicare = “discernment razionale non-obiettivo„.
Pensato = la produzione, quindi ha sempre qualcosa che fuoriesca quando pensi.
Reihe „Fälle“ - 2
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Veränderungen: „Die Erfindung des nach-menschlichen Seins“ - 11/09/08
Verwirrung ist Nichttätigkeit?
Vor der Verwirrung von der Qual, wird der Mann mehr zur Tätigkeit eingeladen oder wird zur Betrachtung zusammengerufen?
Der Fall, gleichgültig, wenn er ist oder nicht teleologic, übertreffen nicht - weil er übertrifft - den Anblick eines einzigen, unteilbaren, Universalbürgers? Der Held „würden nicht assujeitado“ und nicht ein „Bürger“ sein? So würde unser Zustand nicht „von der abhängigen Menge“, eine genealogische Möglichkeit sein? Welches ist die Notwendigkeit der Wartung der Idee eines Bürgers?
Es hat etwas notwendige Gleichwertigkeit zwischen dem Bürger und den Prozessen von subjetivação?
Der Prozeß löscht nicht den formalen und categorial Bürger aus, aber es wird es abhängig (nicht notwendig). Der Prozeß ist undetermination, ist
Automobil-poiésis.
Eine negative Definition des Bürgers - der wenn von dem für was das menschliche Wesen nicht ist - es ist mehr als Vereinbarung mit dem menschlichen Wesen der Bedingung.
Ein objektives Leben entfernt die Notwendigkeit (oder sie gibt) frei, der Verantwortlichkeit des Bürgers.
Veränderungen = ununterbrochene Erfindung der Formen - mehr Aufmerksamkeit zum Prozeß der Umwandlung und nicht zu den Formen „in sich“.
Der Antrag ist für die Schätzung des theoretischen Grundes und der Abnahme des praktischen Grundes. Ein Fortschritt und eine Retrozession, gleichzeitig. Regredir die Freiheit und das Wissen vertiefen. Das nach-menschliche Sein als Aufbau und nicht als Verhängnis, logisches consequência oder als Bestimmungsort. Das nach-menschliche Sein, wie aktiv, aber innerhalb der contemplativa Tätigkeit, pautada in geteilten Werten. Das radicalidade der Flüsse der änderungen ist das radicalidade der Freiheit.
Die Wüste ist die Landschaft, die nicht stumm. Es gewährt dem Reisenden so viel, das, wenn nicht verloren fühlt, folglich die Landschaft es vertraut ist, wieviel das, wenn es nicht gefunden glaubt, folglich, daß es Trugbilder, Oasis, singularidades hat, die es hindern, um die Landschaft festzustellen. Die Wüste ist so zum Prozeß von subjetivação, die Veränderungen günstig.
Verstehen = „von den Aktien die Gesamtheit ansammeln“.
Urteilen = „rationale Einsicht nicht-objektiv“.
Gedacht = hat Produktion, folglich immer etwas, das beim Denken entgeht.
Series “Events” - 2
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Mutations: “The invention of the after-human being” - 11/09/08
Perplexity is not-action?
Ahead of the perplexity, of the anguish, the man more is invited to the action or is summoned to the contemplation?
The event, indifferently if it are or not teleologic, do not surpass - because it surpasses - the vision of an only, indivisible, universal citizen? The hero “would not be assujeitado” and not a “citizen”? Thus, our condition would not be of “contingent multitude”, a genealogical contingency? Which is the necessity of the maintenance of the idea of a Citizen?
It has some necessary equivalence between the citizen and the processes of subjetivação?
The process does not extinguish the formal and categorial citizen, but it becomes it contingent (unnecessary). The process is undetermination, is
auto-poiésis.
A negative definition of Citizen - that if of the one for what the human being is not - it is more than agreement with the condition human being.
An objective life removes the necessity of (or it releases) responsibility of the citizen.
Mutations = continuous invention of the forms - more attention to the process of transformation and not to the forms “in itself”.
The proposal is for the valuation of the theoretical reason and decline of the practical reason. A progress and a retrocession, at the same time. Regredir the freedom and to deepen the knowledge. The after-human being as construction and not as fatality, logical consequência or as destination. The after-human being as active, but inside of the contemplativa action, pautada in shared values. The radicalidade of the flows of changes is the radicalidade of the freedom.
The desert is the landscape that not dumb. It allows to the traveller as much that if does not feel lost, therefore the landscape it is familiar, how much that if it does not feel located, therefore that it has mirages, oasis, singularidades that hinder it to determine the landscape. The desert, thus, is propitious to the process of subjetivação, the mutations.
To understand = “to accumulate of stocks the totality”.
To judge = “rational discernment not-objective”.
Thought = production, therefore always has something that escapes when thinking.
Serie ”händelser” - 2
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Mutationar: ”Uppfinningen av efter-människan som den är”, - 11/09/08
Bryderi är inte-åtgärdar?
Framåt av bryderit, av kval, är tillkallas manen mer inbjuden till handlingen eller till begrundandet?
Händelsen, likgiltigt, om den är eller inte teleologic, överträffar inte - därför att den överträffar - visionen av en enda, odelbar universell medborgare? Hjälten ”skulle för att inte vara assujeitadoen” och inte ”en medborgare”? Således vårt villkora skulle för att inte vara av ”eventuell multitude”, en genealogisk eventualitet? Är vilken nödvändigheten av underhållet av idén av en medborgare?
Det har någon nödvändig motsvarighet mellan medborgaren, och bearbetar av subjetivação?
Det processaa släcker inte den formella och categorial medborgaren, men det blir det som är eventuellt (onödigt). Det processaa är undeterminationen, är
automatisk-poiésis.
En negationdefinition av medborgaren - som om av den för vad människan inte är - den är mer än överenskommelse med villkoramänniskan.
Ett sakligt liv tar bort nödvändigheten av (eller den frigör), ansvar av medborgaren.
Mutationar = den fortlöpande uppfinningen av bildar - mer uppmärksamhet till det processaa av omformning och inte till bildar ”i honom”.
Förslag är för valuationen av det teoretiskt resonerar, och nedgång av det praktiskt resonerar. Ett framsteg och en retrocession, samtidigt. Regredir friheten och att fördjupa kunskapen. Efter-människan som är som konstruktion och inte som fatality, logisk consequência eller som destination. Efter-människan som är som aktiv, men insida av contemplativahandlingen, pautada, i delat, värderar. Radicalidaden av flödena av ändringar är radicalidaden av friheten.
Öknen är landskap som inte förstummar. Det låter till handelsresanden så mycket som, om inte den borttappada känselförnimmelsen, därför landskap det är förtrogen vän, hur mycket det, om den inte den lokaliserade känselförnimmelsen, därför att den har hägringar, oasen, singularidades som hinder den för att bestämma landskap. Öknen, är således gynnsam till det processaa av subjetivaçãoen, mutationarna.
För att förstå = ”att ackumulera av lagerför totalityen”.
Att bedöma = ”rationellt discernmentinte-mål”.
Tänkt = har produktionen, därför alltid något som är den flykter, när den är tänkande.
Серия «случаи» - 2
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Перегласовки: «Вымысел после-людской быть» - 11/09/08
Потерянностью будет не-действие?
Впереди потерянности, муки, человек больше приглашен к действию или summoned к созерцанию?
Случай, indifferently если он или teleologic, то, не перегоните - потому что он перегоняет - зрение единственного, нераздельного, всеобщего гражданина? Герой «не были бы assujeitado» и не «гражданин»? Таким образом, наше состояние не было бы «контингентного multitude», родословная нештатная ситуация? Будет необходимость обслуживания идеи гражданина?
Оно имеет некоторую обязательно равнозначность между гражданином и процессами subjetivação?
Процесс не тушит официально и categorial гражданина, но он будет им контингентным (ненужно). Процессом будет undetermination,
автомобиль-poiésis.
Отрицательное определение гражданина что если одного для людское существование не - его больше чем согласование с существованием условия людским.
Объективная жизнь извлекает необходимость (или ее выпускает) ответственности гражданина.
Перегласовки = непрерывный вымысел форм - больше внимания к процессу преобразования и не к формам «в действительности».
Предложение для валюации теоретических причины и склонения практически причины. Прогресс и retrocession, в то же самое время. Regredir свобода и углубить знание. После-людской быть как конструкция и не как fatality, логически consequência или как назначение. После-людской быть как активно, но внутри действия contemplativa, pautada в, котор делят значениях. Radicalidade подач изменений будет radicalidade свободы.
Пустыня будет ландшафтом тупо. Оно позволяет к путнику как много если не чувствует lost, то поэтому ландшафт оно знакомо, то если он не чувствует размещаемым, то, поэтому что он имеет миражи, оазис, singularidades которые мешают его для того чтобы обусловить ландшафт. Пустыня, таким образом, propitious к процессу subjetivação, перегласовкам.
Понять = «аккумулировать штоков тотальность».
Судить = «рациональное распознание не-объективное».
Я подумана = продукция, поэтому всегда имеет что-то которое избегает думая.
Reeks „Gebeurtenissen“ - 2
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Veranderingen: De „uitvinding van de na-mens die“ is - 11/09/08
De verbijstering is niet-actie?
Voor de verbijstering, van de angst, wordt de man meer uitgenodigd aan de actie of aan contemplation bijeengeroepen?
Overtreffen niet de gebeurtenis, indifferently als het of niet teleologic is, - omdat het - de visie van een enige, ondeelbare, universele burger overtreft? De held „niet zouden assujeitado“ en niet een „burger“ zijn? Aldus, zou onze voorwaarde niet van „contingente massa“, een genealogische onvoorziene gebeurtenis zijn? Welke is de noodzaak van het behoud van het idee van een Burger?
Het heeft wat noodzakelijke gelijkwaardigheid tussen de burger en de processen van subjetivação?
Het proces dooft niet de formele en categorial burger, maar het wordt contingent het (onnodig). Het proces is undetermination, is
auto-poiésis.
Een negatieve definitie van Burger - dat als van voor geen wat het menselijke wezen is - het is meer dan overeenkomst met het voorwaarden menselijke wezen.
Het objectief leven verwijdert de noodzaak van (of het bevrijdt) verantwoordelijkheid van de burger.
Veranderingen = ononderbroken uitvinding van de vormen - meer aandacht aan het proces van transformatie en niet aan de vormen „op zichzelf“.
Het voorstel is voor de waardevaststelling van de theoretische reden en de daling van de praktische reden. Een vooruitgang en een teruggang, tezelfdertijd. Regredir de vrijheid en om de kennis te verdiepen. De na-mens die als bouw en als geen noodlottigheid, logische consequência of als bestemming is. De na-mens die zoals actief, maar binnen van de contemplativaactie, pautada in gedeelde waarden is. Radicalidade van de stromen van veranderingen is radicalidade van de vrijheid.
De woestijn is het landschap niet stom dat. Het staat aan de reiziger toe aangezien veel dat als niet verloren voelt, daarom het landschap het vertrouwd is, hoeveel dat als het niet gevestigd voelt, daarom dat het mirages heeft, oase, singularidades dat het belemmert om het landschap te bepalen. De woestijn, dus, is gunstig aan het proces van subjetivação, de veranderingen.
Om te begrijpen = „om van voorraden de totaliteit“ te accumuleren.
Om te oordelen = „rationele onderscheidingsvermogen niet-doelstelling“.
Gedacht = heeft de productie, daarom altijd iets die wanneer het denken ontsnapt.
[سري] "حادثات" - 2
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
تحولات: "الإختراع من ال [أفتر-هومن] يكون" - 11/09/08
[بربلإكسيتي] [نوت-كأيشن]?
أمام ال [بربلإكسيتي], من الكرب, دعات الرجل أكثر إلى العمل أو دعات إلى التأمل?
لا يفوق الحادث, دون تحيّز إن هو يكون أو لا [تليولوجك], - لأنّ هو يفوق - الرؤية من وحيد, [إينديفيسبل], مواطنة عالميّة? البطلة "لم [ب] [أسّوجيتدو]" ولا "مواطنة"? لذلك, لم [ب] شرطنا من "كثرة محتملة", احتمال نسبيّة? أيّ يكون الحاجة من الصيانة من الفكرة من مواطنة?
هو يتلقّى بعض تكافؤ ضروريّة بين المواطنة والعمليات ال [سوبجتيفو]?
لا يخمد العملية الرسميّة ومواطنة [كتغريل], غير أنّ هو يصبح هو محتملة (غيرضروري). العملية [أوندترمينأيشن], [أوتو-بويسس].
تعريف سلبيّة مواطنة [- ثت] إن من الواحدة ل ماذا الكائن إنسانيّة ليس - هو أكثر من إتفاق مع الشرط كائن إنسانيّة.
يزيل حياة موضوعيّة الحاجة من (أو هو يطلق) مسؤولية من المواطنة.
تحولات=إختراع مستمرّة من الأشكال - كثير إنتباه إلى العملية التحويل ولا إلى الأشكال "في بنفسي".
الاقتراح للتقييم من النظريّة سبب وانحدار من السبب عمليّة. تقدم وتقهقر, [أت ث سم تيم]. [رغردير] الحرية وأن يعمّر المعرفة. ال [أفتر-هومن] يكون كبناء ولا كقدر, [كنسقونسا] منطقيّة أو كغاية. ال [أفتر-هومن] يكون بما أنّ نشطة, غير أنّ في من ال [كنتمبلتيفا] عمل, [بوتدا] في يشارك قيم. ال [رديكليدد] من الدفقات التغيرات ال [رديكليدد] من الحرية.
الصحراء المنظر طبيعيّ أنّ لا بكماء. هو يسمح إلى المسافرة مثل كثير أنّ إن لا يشعر ضائعة, لذلك المنظر طبيعيّ هو يكون اعتاد, كم أنّ إن هو لا يشعر يحدّد, لذلك أنّ يتلقّى هو أسربة, واحة, [سنغلريددس] أنّ يمنع هو أن يحدّد المنظر طبيعيّ. الصحراء, لذلك, صفوحة إلى العملية ال [سوبجتيفو], التحولات.
أن يفهم="أن يكدّس من مخزونات الكلية".
أن يقضي="فطنة منطقيّة [نوت-وبجكتيف]".
يفكّر=يتلقّى إنتاج, لذلك دائما شيء أنّ يهرب عندما يفكّر.
available in: 
