Mais um ônibus, algumas horas na estrada.
Entre os quilômetros, um café e um cigarro, muitas pessoas, despedidas, amores e histórias. Aqueles que ficam, vão embalados nas lembranças e memórias. O ônibus se move lentamente. Agora está escuro e trêmulo. Ainda resta uma longa noite pela frente...

Dia seguinte. Estrada.
Uma cruz fincada no chão ocre e seco. Uma história demonstra seu fim. Mas o que será que se passou para que um sujeito morresse assim, na beira daquela estrada, num descampado terrível? Talvez seja um história de luta, talvez seja uma história de vingança, emboscada, de honra. Talvez seja só de fome e cansaço mesmo. A estrada romantiza a história, como a palavra erotiza o lugar.

Uma placa: "Vende-se bananas". Escondida, quase soterrada pelo mato, como se o vendedor não quisesse realmente que o passante soubesse de seu ofício, para que não o importunasse em seu cochilo, com pedidos insolentes: "- Quero uma dúzia!".

A estrada também tem dessas coisas. Um lugar aberto, ligando os mundos e as direções. Mas escondendo, ao mesmo tempo, histórias, pessoas, mortes, paixões.

Uma vala segue paralela a alguns trechos do caminho. Deveria escoltar a pista e conduzir a chuva - sabe-se lá pra onde!? Mas hoje é só mato. Talvez pela seca prolongada e pela carência da chuva, ela mesma tenha escolhido outro companheira de rumo que não a vala. Ela, a vala, logo se perde e deixa em sua ausência a pergunta: - Para quê uma pequena vala, num pequeno trecho, de uma pequena estrada, no interior do Mato Grosso?

Crédito da Foto: Mateus Fernandes.
Eu em uma das muitas vielas coloridas e charmosas de Cuiabá, no interior do Mato Grosso, onde também se encontram valas perdidas no meio da estrada, dentre outras coisas curiosas...

Londonienne, 20/07/08
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Plus un autobus, quelques heures dans la route.
Entre les kilomètres, un café et une cigarette, beaucoup de personnes, adieux, amours et histoires. Ceux qui restent, vont emballés dans les souvenirs et les mémoires. L'autobus se déplace lentement. Maintenant il est foncé et trémolo. Encore il reste une longue nuit par le devant…

Jour suivant. Route.
Une croix fincada dans le sol ocre et sec. Une histoire démontre sa fin. Mais ce qui sera qu'il s'est passé pour qu'un je soumets meure ainsi, dans le côté de cette route, dans une rase campagne terrible ? Peut-être soit une histoire de lutte, peut-être soit une histoire de vengeance, une embuscade, d'honneur. Peut-être c'est seul de faim et de fatigue même. La route romantiza l'histoire, comme le mot erotiza la place.

Une plaque : « Il se vend des bananes ». Cachée, presque enterrée par la brousse, comme si le vendeur ne voulait pas réellement que le passant savait de son métier, pour lequel il ne le dérange pas dans son poil, avec des demandes insolentes : « - Je veux une douzaine ! ».

La route aussi a de ces choses. Une place ouverte, en liant aux mondes et les directions. Mais en cachant, en même temps, histoires, personnes, décès, passions.

Un fossé suit parallèle à quelques intervalles du chemin. Il devrait escorter la voie et conduire à pluie - se sait là pra où ! ? Mais aujourd'hui c'est seule brousse. Peut-être par il sèche prolongée et par le manque de la pluie, elle même ait choisi autre compagne d'itinéraire que non le fossé. Elle, le fossé, ensuite se perd et laisse en son absence la question : - Pour quoi petit fossé, dans petit intervalle, d'petite route, à l'intérieur de Mato Épaisse ?

Crédit de la Photo : Mateus Fernandes.
Moi dans une des beaucoup de ruelles coloriés et charmosas de Cuiabá, à l'intérieur de Mato Épaisse, où aussi ils se trouvent des fossés perdus dans le moyen de la route, parmi autres choses curieuses…

Natural de Londres, 20/07/08
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Más un autobús, algunas horas en el camino.
Entre los kilómetros, un café y un cigarrillo, mucha gente, adióses, amors e historias. Los que son, van embalado en los recuerdos y las memorias. El autobús si movimientos lentamente. Ahora él es oscuro y temblante. Todavía sigue siendo una noche larga para el delantero…

Día de siguiente. Camino.
Un fincada cruzado en el ocre seco del suelo y. Una historia demuestra su extremo. ¿Pero cuál será ése fue transferido de modo que un ciudadano muriera así, en el lado de ese camino, en un campo abierto terrible? Quizás cualquiera de lucha, quizás de una venganza cualquier una historia de la historia, ambush, del honor. Quizás cualquiera solamente de hambre y de la misma fatiga. La historia del romantiza del camino, como el erotiza de la palabra el lugar.

Una placa: “Plátanos de Vende”. Ocultado, casi soterrada para las malas hierbas, como si el vendedor realmente no deseara que el traseúnte supiera de su arte, de modo que ella no lo hiciera importunasse él en su siesta, con los insolentes de la orden: “- Deseo una docena”.

El camino también tiene de estas cosas. Un lugar abierto, atando a los mundos y a las direcciones. Pero ocultando, al mismo tiempo, historias, gente, muertes, pasiones.

Uno ha sido válido sigue paralelo a algunos estiramientos de la manera. ¿Tendría que escoltar la pista y conducir la lluvia - hay sabido el pra donde? Pero las malas hierbas están hoy solas. Quizás para él se seca dibujado hacia fuera y para la carencia de la lluvia, iguales él ha elegido a otro amigo de la ruta que no él zanja. , La zanja, después pierde y deja en su ausencia la pregunta: ¿- De modo que una zanja pequeña, en un estiramiento pequeño, de un camino pequeño, dentro del Mato Grosso?

Crédito de la foto: Mateus Fernandes.
I en uno del muchos coloridos y los charmosas echa a un lado las calles de Cuiabá, dentro del Mato Grosso, donde las zanjas también perdidas de la manera del camino satisfacen, entre otras cosas curiosas…

Nativo di Londra, 20/07/08
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Più un bus, determinate ore nella strada.
Fra i chilometri, un caffè e una sigaretta, molta gente, addii, amori e dati storici. Quelli che sono, vanno imballato nei ricordi e nelle memorie. Il bus se movimenti lentamente. Ora è scuro e tremolante. Ancora rimane una notte lunga per l'anteriore…

Giorno seguente. Strada.
Un fincada trasversale nel ocre asciutto del terreno e. Una storia dimostra la relativa estremità. Ma che cosa sarà quello è stato trasferito in modo che un cittadino muoia così, nel lato di quella strada, in un campo aperto terribile? Forse il uno o il altro una storia della lotta, forse il uno o il altro una storia di vendetta, ambush, di honor. Forse uno soltanto di fame e dello stesso affaticamento. La storia di romantiza della strada, come il erotiza di parola il posto.

Una piastra: “Banane di Vende„. Nascosto, quasi soterrada per le erbacce, come se il commesso realmente non desideri che il passer-by ha saputo del relativo mestiere, di modo che non importunasse esso nel relativo pelo, con i insolentes di ordine: “- Desidero un dozzina„.

La strada inoltre ha di queste cose. Un posto aperto, legandosi ai mondi ed ai sensi. Ma nascondendo, allo stesso tempo, i dati storici, la gente, morti, passioni.

Uno è stato valido segue il parallelo ad alcune stirate del senso. Dovrebbe escort la pista e condurre la pioggia - è saputo ci pra dove? Ma oggi le erbacce sono sole. Forse per esso si asciuga disegnato fuori e per la mancanza di pioggia, stessi esso ha scelto un altro amico dell'itinerario che non esso fossa. , La fossa, allora perde e lascia in relativa assenza la domanda: - In modo che una piccola fossa, in una piccola stirata, di piccola strada, all'interno del Mato Grosso?

Accreditamento della foto: Mateus Fernandes.
I in uno dei molti colorful e i charmosas parteggiano vie di Cuiabá, all'interno del Mato Grosso, dove le fosse anche perse nel senso della strada vengono a contatto di, fra altre cose curiose…

Eingeborener von London, 20/07/08
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Plus einen Bus einige Stunden in der Straße.
Zwischen den Kilometern, ein Kaffee und eine Zigarette, viele Leute, Abschiede, Lieben und Geschichten. Die, die sind, gehen verpackt in den Andenken und in den Gedächtnissen. Der Bus wenn Bewegungen langsam. Jetzt ist er dunkel und trembling. Weiterhin bleibt es eine lange Nacht für das vordere…

Folgender Tag. Straße.
Ein Kreuzfincada im trockenen Boden ocre und. Eine Geschichte zeigt sein Ende. Aber was ist es das wurde gebracht, damit ein Bürger folglich, in der Seite dieser Straße, in einem schrecklichen geöffnetem auffangen starb? Möglicherweise jedes eine Geschichte des Kampfes, möglicherweise jedes eine Geschichte der Rache, Hinterhalt, der Ehre. Möglicherweise irgendeine nur von Hunger und von der gleichen Ermüdung. Die Straße romantiza Geschichte, als das Wort erotiza der Platz.

Eine Platte: „Vende Bananen“. Versteckt, fast soterrada für die Unkräuter, als ob der Verkäufer wirklich nicht wünschte, daß der Passant von seiner Fertigkeit, damit sie nicht importunasse es in seinem Haar, mit Auftrag insolentes wußte: „- Ich wünsche Dutzend“.

Die Straße hat auch von diesen Sachen. Ein geöffneter Platz, binden an die Welten und die Richtungen. Aber gleichzeitig Geschichten versteckend, Leute, Todesfälle, Neigungen.

Eins ist folgt ähnlichkeit zu einigen Ausdehnungen der Weise gültig gewesen. Es würde die Schiene eskortieren und Regen führen müssen - gewußt es pra in dem gibt? Aber heute sind Unkräuter allein. Möglicherweise für es trocknet herausgezogen und für den Mangel an Regen, selben hat er es einen anderen Freund des Weges gewählt, der nicht es Abzugsgraben. Es, der Abzugsgraben, dann verliert und läßt in seiner Abwesenheit die Frage: - Damit ein kleiner Abzugsgraben, in einer kleinen Ausdehnung, einer kleinen Straße, innerhalb des Mato Grosso?

Gutschrift des Fotos: Mateus Fernandes.
I in Einem von den vielen bunten und charmosas versehen Straßen von Cuiabá, innerhalb des Mato Grosso, in dem auch verlorene Abzugsgräben in der Weise der Straße treffen, unter anderen neugierigen Sachen… mit Seiten

Native of London, 20/07/08
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Plus a bus, some hours in the road.
Between the kilometers, a coffee and a cigarette, many people, farewells, loves and histories. Those that are, go packed in the souvenirs and memories. The bus if moves slowly. Now he is dark and trembling. Still it remains a long night for the front…

Following day. Road.
A cross fincada in the dry soil ocre and. A history demonstrates its end. But what it will be that was transferred so that a citizen died thus, in the side of that road, in a terrible open field? Perhaps either a history of fight, perhaps either a history of revenge, ambush, of honor. Perhaps either only of hunger and same fatigue. The road romantiza history, as the word erotiza the place.

A plate: “Vende bananas”. Hidden, almost soterrada for the weeds, as if the salesman really did not want that the passer-by knew of its craft, so that she did not importunasse it in its nap, with order insolentes: “- I want a dozen”.

The road also has of these things. An opened place, binding to the worlds and the directions. But hiding, at the same time, histories, people, deaths, passions.

One has been valid follows parallel to some stretches of the way. It would have to escort the track and to lead rain - is known there pra where? But today weeds are alone. Perhaps for it dries drawn out and for the lack of rain, same it it has chosen another friend of route that not it ditch. It, the ditch, then loses and leaves in its absence the question: - So that a small ditch, in a small stretch, of a small road, in the interior of the Mato Grosso?

Credit of the Photo: Mateus Fernandes.
I in one of the many colorful and charmosas side streets of Cuiabá, in the interior of the Mato Grosso, where also lost ditches in the way of the road meet, amongst other curious things…

Inföding av London, 20/07/08
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Plus en bussa, några timmar i vägen.
Mellan kilometerna, ett kaffe och en cigarett, många folk, avsked, förälskelser och historier. De som är, går packat i souvenirna och minnena. Bussa om flyttningar långsamt. Nu är han mörkret och att darra. Stillbilden återstår det en lång natt för bekläda…,

Efter dag. Väg.
En arg fincada i det torrt smutsar ocre och. En historia visar dess avslutar. Men vad ska det är det överfördes, så att en medborgare dog thus, i sidan av den väg, i ett ruskigt öppet sätter in? Kanske antingen en historia av slagsmål, kanske som är antingen en historia av hämnd, bakhåll, av heder. Kanske endera endast av hunger och samma tröttar ut. Vägromantizahistorien, som uttryckaerotizaen förlägga.

En plätera: ”Vende bananer”. Gömd nästan beställer soterradaen för weedsna, som, om representanten egentligen inte önskade att passeren-by visste av dess hantverk, så att hon importunasse det i dess inte ta sig en tupplur, med insolentes: ”- Jag önskar ett dussin”.

Vägen har också av dessa saker. Öppnad förlägger, bandet till världarna och riktningarna. Men nederlag, samtidigt, historier, folk, dödar, passioner.

En har varit giltig följer parallell till några elasticiteter av långt. Det skulle måste att eskortera spåra, och att leda regna - den bekant finns det praen var? Men i dag är weeds ensamma. Kanske för det torkar dragit ut, och för bristen av regna, samma det som det har valt en annan vän av rutten, som inte det diket. Det diket, förlorar och lämnar därefter i dess frånvaro ifrågasätta: - Så att ett litet dike, i en liten elasticitet, av en liten väg, i inre av Matoen Grosso?

Kreditera av fotoet: Mateus Fernandes.
I i en av det många färgrikt och charmosas sid gator av Cuiabá, i inre av Matoen Grosso, var också borttappada diken i långt av vägmeeten, amongst annan nyfiken saker…,

Уроженец лондона, 20/07/08
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Плюс шина, некоторые часы в дороге.
Между километрами, кофеим и сигаретой, много людей, прощаниями, влюбленностями и историями. Те, идут после того как я упакованы в сувенирах и памятях. Шина если движения медленно. Теперь он темн и дрожащ. Все еще остает длинней ночой для переднего…

Следуя за день. Дорога.
Перекрестное fincada в сухом ocre почвы и. История демонстрирует свой конец. Но оно будет тем было возвращено так НОП гражданин умер таким образом, в стороне той дороги, в ужасном открытом поле? Возможно то история дракой, возможно любо история реванша, засады, почетности. Возможно та только из голода и такой же усталости. История romantiza дороги, как erotiza слова место.

Плита: «Бананы Vende». Спрятано, почти soterrada для засорителей, если продавец реально не хотел что passer-by знал своего корабля, так НОП она не сделала importunasse оно в своей ворсине, с insolentes заказа: «- Я хочу дюжину».

Дорога также имеет этих вещей. Раскрынное место, связывающ к мирам и направлениям. Но прячущ, в то же самое время, истории, люди, смерти, страсти.

Одно действительно следует за параллелью к некоторым простираниям дороги. Оно сопроводить след и вести дождь - будет известное pra где? Но сегодня засорители одни. Возможно для его сушит нарисовано вне и для отсутсвия дождя, такие же оно оно выбирало другого друга трассы который не оно рев. Оно, рев, после этого теряет и оставляет в свое отсутствие вопрос: - Так НОП малый рев, в малом простирании, малой дороги, in the interior of Mato Grosso?

Кредит фотоего: Mateus Fernandes.
Iий в одном из много цветастых и charmosas встают на сторону улицы Cuiabá, in the interior of Mato Grosso, где также потерянные рвы в дороге дороги встречают, amongst другие любознательние вещи…

Inwoner van Londen, 20/07/08
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Plus een bus, sommige uren in de weg.
Tussen de kilometers, een koffie en een sigaret, vele mensen, afscheid, liefdes en geschiedenissen. Die die zijn, gaan ingepakt in de herinneringen en het geheugen. De bus als bewegingen langzaam. Nu is hij donker en bevend. Nog blijft het een lange nacht voor voor…

Na dag. Weg.
Een dwarsfincada in de droge grond ocre en. Een geschiedenis toont zijn eind aan. Maar wat het zal zijn werd dat overgebracht zodat een burger, in de kant van die weg, op een vreselijk open gebied zo stierf? Misschien één van beide een geschiedenis van strijd, misschien één van beide een geschiedenis van wraak, ambush, van eer. Misschien één van beiden slechts van honger en zelfde moeheid. De geschiedenis van wegromantiza, als woorderotiza de plaats.

Een plaat: „Bananen Vende“. Verborgen, bijna soterrada voor het onkruid, alsof de verkoper werkelijk niet wilde dat de voorbijganger van zijn ambacht kende, zodat zij niet importunasse het in zijn nap, met orde insolentes: „- ik wil een dozijn“.

De weg heeft ook van deze dingen. Een geopende plaats, die aan de werelden en de richtingen bindt. Maar verbergend, tezelfdertijd geschiedenissen, mensen, sterfgevallen, hartstochten.

Men is geldig volgt parallel aan sommige rek van de manier geweest. Het zou het spoor moeten begeleiden en regen leiden - het geweten zijn er pra waar? Maar vandaag is het onkruid alleen. Misschien voor het droogt uit getrokken en voor het gebrek aan regen, heeft het zelfde het het een andere vriend van route gekozen die niet het sloot. Het, de sloot, verliest en verlaat in zijn afwezigheid dan de vraag: - Zodat een kleine sloot, in een kleine rek, van een kleine weg, binnen de Mato Grosso?

Krediet van de Foto: Mateus Fernandes.
I in één van de vele kleurrijke en charmosas zijstraten van Cuiabá, binnen de Mato Grosso, waar de ook verloren sloten op de manier van de weg, onder andere nieuwsgierige dingen… samenkomen

ساكن محلّيّ لندن, 20/07/08
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
و حافلة, بعض ساعات في الطريق.
بين الكيلومترات, قهوة وسيجارة, كثير الناس, وداع, حالة حبّ وتاريخ. أنّ أنّ يكون, يذهب يحزم في التذكارات وذاكرات. الحافلة إن حركات ببطء. الآن هو مظلمة ويرتعش. بعد يبقى هو ليل طويلة للأماميّة…

يتبع يوم. طريق.
[فينكدا] متقاطعة في الجافّة تربة [أكر] و. تاريخ يعرض نهايته. غير أنّ ماذا هو سيكون أنّ كان [ترنسفرّد] [س ثت] مواطنة مات لذلك, في الجانب من أنّ طريق, في مجال رهيبة مفتوحة? ربّما أحد معركة تاريخ, ربّما إمّا تاريخ الإنتقام, كمين, من شرف. ربّما أحد فقط من حالة جوع ونفسه تعب. الطريق [رومنتيزا] تاريخ, كالكلمة [إروتيزا] المكان.

لوحة: "[فند] موز". يخفي, تقريبا [سترّدا] لالعشبة ضارّة, [أس يف] لم يرد البائعة حقّا أنّ ال [بسّر-بي] عرف من حرفته, [س ثت] هو أتمّ لم [إيمبورتثنسّ] هو في قيلولته, مع أمر [إينسلنتس]: "- يريد أنا اثنا عشر".

يتلقّى الطريق أيضا من هذا أشياء. يفتح مكان, يقيّد إلى العوالم والاتّجاهات. غير أنّ يخفي, [أت ث سم تيم], تاريخ, الناس, موت, عواطف.

قد كان واحدة شرعيّة يتبع المتوازي إلى بعض إمتدادات من الطريق. هو اضطرّ رافقت الأثر وأن يقود مطر - يكون يعرف هناك [برا] حيث? غير أنّ اليوم عشبة ضارّة بانفراد. ينشّف ربّما ل هو يسحب خارجا ولالافتقار المطر, نفس هو هو قد اختار آخر صديقة الطريق أنّ لا هو خندق. يخسر هو, الخندق, بعد ذلك ويترك في غيابه السؤال: - [س ثت] خندق صغيرة, في إمتداد صغيرة, من طريق صغيرة, داخل [متو] [غروسّو]?

اعتماد من الصورة: [متيوس] [فرنندس].
يؤيّد [إي] في واحدة من ال كثير زاهية و [شرموسس] شوارع [كيب], داخل [متو] [غروسّو], حيث أيضا يخسر خنادق في الطريق من الطريق يلتقون, [أمونغست] أخرى أشياء فضوليّة…