Sobre liberdade e imparcialidade

(...)
Mas, concordando com o que foi escrito pelo cara, "respeitar a diversidade" é também a "liberdade de opiniões". E chamo a atenção novamente para a ortodoxia das opiniões hegemônicas. Há que se enfatizar que, para que a opinião seja realmente "livre", ela deve vir junto à possibilidade da heterodoxia (que é, literalmente, "opinião diferente"). Entretanto, o espaço da política parece respeitar muito mais a "liberdade de ação" do que, antes, a "liberdade de opinião". O discurso - a opinião - deve vir mergulhado nas atitudes, na ação daquele que fala. Vejo que esse é um dos motivos pelos quais a doxa - a opinião - ficou muito prejudicada e desmerecida ao longo da história da política. Cada vez menos o discurso está instaurado no centro da ação, cada vez menos a palavra é sobre os feitos e efeitos - cada vez mais a opinião é mero argumento, é para o convencimento, é para "jogar conversa fora" com os "achismos".

As leis e a burocracia dão o tratamento imparcial - como apregoava Max Weber. A política não é lugar para imparcialidade, porque é o espaço dos ânimos, é o espaço dos desejos e das ações - sempre "parciais" (tanto porque "incompletas" quanto porque "imprevisíveis"). O julgamento, o ato de julgar, pelo contrário, deve ser imparcial. Mas, ao contrário da burocracia, ao que me parece, é imparcial porque é fundado no sentido comunitário, no sentimento comum dos homens que partilham de um mesmo destino. É a isonomia - regras iguais para todos - que dá, no âmbito da política, condições para a imparcialidade, às vezes requerida pelas pessoas - e não o contrário. Mas, sobre o igualitarismo eu nem vou ousar falar novamente...

Uma política pode ser compensatória - e não vai ser igualitária. Uma política pode ser universal - e não vai ser igualitária. Não vejo como uma política pode ser igualitária (e, por isso, ser "correta"), se não for mandatária, se não for normativa - enfim, se não for Lei. Se a política está errada, então mudemos a política. Se a lei está errada - por difícil que seja - mudemos a lei. Mas as mudanças serão feitas de forma diferente, em cada um dos casos. Para se mudar a Lei, há que se observar a justiça - e daí ter atenção na imparcialidade. Para se mudar a política há que agir, há que opinar, há que se "fazer política".
(...)

Série « Fragments » - 4
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Sur liberté et impartialité

(...)
Mais, en étant d'accord avec laquelle il a été écrit par le visage, « respecter la diversité« c'est aussi »liberté d'avis". Et j'appelle l'attention encore pour l'ortodoxia des avis hégémoniques. Il faut il se soulignera que, pour que l'avis ce soit réellement « ait exempté », elle doit venir près de la possibilité de la heterodoxia (que c'est, littéralement, « avis différent »). Néanmoins, l'espace de la politique semble respecter davantage la « liberté d'action » dont, plutôt, »liberté d'avis". Le discours - l'avis - doit venir plongé dans les attitudes, dans l'action dont il parle. Je vois que celui-là est une des raisons par lesquelles la doxa - l'avis - a été très endommagée et déméritée au long de l'histoire de la politique. À chaque fois moins le discours est instauré dans le centre de l'action, à chaque fois moins le mot est sur les faits et les effets - de plus en plus avis est simple argument, est pour la conviction, est pour « jouer conversation est » avec les « achismos ».

Les lois et la bureaucratie donnent le traitement impartial - comme proclamait Max Weber. La politique n'est pas place pour impartialité, parce que c'est l'espace des esprits, est l'espace des désirs et des actions - toujours « partielles » (de telle façon parce que « incomplètes » combien parce que « imprévisibles »). Le jugement, l'acte de juger, par contre, doit être impartial. Mais, au contraire de la bureaucratie, à lalaquelle m'il semble, c'est impartial parce qu'il est établi dans le sens communautaire, dans le sentiment commun des hommes qui partagent d'un même destination. C'est l'isonomie - règles égales pour tous - que de, dans le contexte de la politique, des conditions pour l'impartialité, quelquefois exigée par les personnes - et non le contraire. Mais, sur l'igualitarismo je ni vais oser parler encore…

Une politique peut être compensatoire - et il ne va pas être igualitária. Une politique peut être universelle - et il ne va pas être igualitária. Je ne vois pas comme une politique peut être igualitária (et, donc, être « correct »), si ce n'est pas mandatária, si ce n'est pas normatif - enfin, si ce n'est pas Loi. Si la politique est manquée, alors changez la politique. Si la loi est manquée - par difficile que c'est - change la loi. Mais les changements seront faits de forme différente, dans chacun des cas. Pour se changer la Loi, faut s'observera la justice - et à partir de là eut attention dans l'impartialité. Pour se changer la politique faut il agir, faut il penser, faut « se fera politique ».
(...)

Serie “Fragmentos” - 4
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
En la libertad y el imparcialidade

(...)
pero, conviniendo a lo que fue escrito por la cara, “para respetar la diversidad“está también”libertad de opiniones". El E-I otra vez llama la atención para el ortodoxia las opiniones hegemonic. Tiene que si acentuar que, de modo que la opinión esté realmente “libre”, debe venir al lado de la posibilidad del heterodoxia (es decir, literalmente, “diversa opinión”). Sin embargo, el espacio de la política se parece respetar mucho más él “libertad de la acción” antes de qué,”libertad de la opinión". El discurso - la opinión - debe venir zambullido en las actitudes, en la acción de eso que habla. Veo que éste es una de las razones por las cuales el doxa - la opinión - muy fue dañado y undeserved a través de la historia de la política. Cada vez que menos el discurso se restaura en el centro de la acción, cada vez que menos la palabra está en los hechos y el efecto - cada vez más la opinión es discusión mera, está para el persuation, está para “jugar coloquio está” con los “achismos”.

Los leyes y la burocracia dan el tratamiento imparcial - como Weber proclamado máximo. La política no es lugar para el imparcialidade, porque es el espacio de los alcoholes, es el espacio de los deseos y de las acciones - “siempre parcial” (porque “incompleto” cuánto porque “de tal manera inesperada”). El juicio, el acto a juzgar, para el contrario, debe ser imparcial. Pero, en cambio de la burocracia, qué él se parece, es imparcial porque se establece en la dirección communitarian, en la sensación común de los hombres que partilham de una misma destinación. Es el el isonomy - las reglas iguales para todos que de, en el alcance de la política, las condiciones para el imparcialidade, a los tiempos requeridos por la gente - y no contrario él. Pero, en el igualitarismo I ni vaya a atreverse a hablar otra vez…

Una política puede ser compensatoria - y no va a ser igualitária. Una política puede ser universal - y no va a ser igualitária. No veo mientras que una política puede ser igualitária (e, por lo tanto, ser “corrige”), si no sea mandatária, si ella no es normativa - en el último, si no es ley. Si se falta la política, entonces cambiemos la política. Si la ley es - para difícil que es - cambios faltados la ley. Pero los cambios serán realizados de diversa forma, en cada uno de los casos. Para cambiar la ley, tiene eso para observar la justicia - y de allí para tener atención en el imparcialidade. Cambiar la política que tiene eso a actuar, él tiene eso a pensar, tiene que “convertirse en política”.
(...)

Serie “Fragmentos„ - 4
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Su libertà e su imparcialidade

(...)
ma, accosentendo a che cosa è stato scritto dalla faccia, “per rispettare diversità“è inoltre„libertà delle opinioni". Il E I ancora denomina l'attenzione per il ortodoxia le opinioni hegemonic. Ha che se dare risalto a che, di modo che l'opinione è realmente “libera„, deve venire vicino alla possibilità del heterodoxia (cioè letteralmente, “opinione differente„). Tuttavia, lo spazio della politica sembra rispettare molto più esso “la libertà di azione„ di che cosa, prima,„libertà di opinione". Il discorso - l'opinione - deve venire tuffato negli atteggiamenti, nell'azione di quello che parla. Vedo che questo è uno dei motivi per cui il doxa - l'opinione - molto è stato danneggiato e undeserved durante la storia della politica. Ogni volta meno il discorso è ristabilito nel centro dell'azione, ogni volta meno la parola è ogni volta sui fatti e sull'effetto - più l'opinione è discussione pura, è per il persuation, è per “il gioco del colloquio è„ con “i achismos„.

Le leggi e la burocrazia danno il trattamento imparziale - come Weber affermato massimo. La politica non è posto per imparcialidade, perché è lo spazio degli alcoolici, è lo spazio dei desideri e delle azioni - “sempre parziale„ (perché “incompleto„ quanto perché “in tale maniera inatteso„). Il giudizio, l'atto da giudicare, per l'opposto, deve essere imparziale. Ma, in opposizione della burocrazia, che cosa me esso sembro, è imparziale perché è stabilito nel senso communitarian, nella sensibilità comune degli uomini che un partilham di una stessa destinazione. È il isonomy - regole uguali per tutti che di, nella portata della politica, termini per il imparcialidade, ai tempi richiesti dalla gente - e contrario esso. Ma, sul igualitarismo I né vada osare parlare ancora…

Una politica può essere compensativa - e non va essere igualitária. Una politica può essere universale - e non va essere igualitária. Non vedo mentre una politica può essere igualitária (e, quindi, essere “corregge„), se non sia mandatária, se non sarà normativa - infine, se non sarà legge. Se la politica è mancata, allora cambiamo la politica. Se la legge è - per difficile che è - cambiamenti mancati la legge. Ma i cambiamenti saranno fatti della forma differente, in ogni dei casi. Per cambiare la legge, ha quello per osservare la giustizia - e da là per avere attenzione nel imparcialidade. Cambiare la politica che ha quello da comportarsi, esso ha quello da pensare, ha che “trasformarsi in in politica„.
(...)

Reihe „Fragmentos“ - 4
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Auf Freiheit und imparcialidade

(...)
aber, zu was stimmend es durch das Gesicht geschrieben wurde, „zudie Verschiedenartigkeit respektieren„es ist auch“Freiheit der Meinungsäußerung". E-I nennen wieder die Aufmerksamkeit für das ortodoxia die hegemonic Meinungen. Es hat, das wenn hervorheben, daß, damit die Meinung wirklich „frei“ ist, sie nahe bei der Möglichkeit des heterodoxia (das heißt, buchstäblich, „unterschiedliche Meinung“) kommen muß. Vor jedoch scheint der Raum der Politik, viel mehr zu respektieren es „Handlungsfreiheit“ von, was,“Meinung Freiheit". Die Rede - die Meinung - muß kommen getaucht in der Haltung, in der Tätigkeit von der, die sie spricht. Ich sehe, daß dieses einer der Gründe ist, aus denen doxa - die Meinung - sehr geschädigt wurde und während der Geschichte der Politik undeserved. Jedesmal wenn weniger die Rede in der Mitte der Tätigkeit wieder hergestellt wird, jedesmal wenn weniger das Wort auf den Tatsachen und dem Effekt - jedesmal mehr ist, ist die Meinung bloßes Argument, ist für das persuation, ist für „das Spielen des Gesprächs ist“ mit den „achismos“.

Die Gesetze und die Bürokratie geben die unparteiische Behandlung - als Maximum proklamiertes Weber. Die Politik ist nicht Platz für imparcialidade, weil es der Raum des Geistes ist, ist der Raum der Wünsche und der Tätigkeiten - „immer teilweise“ (weil „unvollständig“, wieviel weil „in solch einer Weise unerwartet“). Das Urteil, die, für das Entgegengesetzte zu urteilen Tat, muß unparteiisch sein. Aber, demgegenüber von der Bürokratie, was ich es scheine, ist es, weil es in der communitarian Richtung hergestellt wird, im allgemeinen Gefühl der Männer unparteiisch, die partilham von einem gleichen Bestimmungsort. Es ist - gleiche Richtlinien für alle - dem von, im Bereich der Politik, Bedingungen für das imparcialidade, zu den Zeiten das isonomy, die von den Leuten - und nicht konträr es benötigt werden. Aber, auf dem igualitarismo I noch gehen Sie zu trauen, wieder zu sprechen…

Eine Politik kann ausgleichend sein - und sie geht nicht, igualitária zu sein. Eine Politik kann allgemeinhin sein - und sie geht nicht, igualitária zu sein. Ich sehe nicht, während eine Politik igualitária sein kann (e folglich zu sein „beheben“), wenn nicht mandatária, wenn sie nicht normativ ist - schließlich seien Sie, wenn es nicht Gesetz ist. Wenn die Politik vermißt wird, lassen Sie uns dann die Politik ändern. Wenn das Gesetz vermißte - für schwieriges, das es ist - änderungen das Gesetz ist. Aber die änderungen werden von der unterschiedlichen Form, in jeder der Fälle vorgenommen. Um das Gesetz zu ändern, hat es das zum von Gerechtigkeit - und von dort zu beobachten um Aufmerksamkeit im imparcialidade zu haben. Die Politik zu ändern, die es das hat zum zu fungieren, es hat das zum zu denken, hat daß „Politik zu werden“.
(...)

Series “Fragmentos” - 4
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
On freedom and imparcialidade

(...)
But, agreeing to what it was written by the face, “to respect the diversity“it is also”freedom of opinions". E I again call the attention for the ortodoxia the hegemonic opinions. It has that if to emphasize that, so that the opinion is really “free”, it must come next to the possibility of the heterodoxia (that is, literally, “different opinion”). However, the space of the politics seems to respect much more it “freedom of action” of what, before,”opinion freedom". The speech - the opinion - must come dived in the attitudes, in the action of that it speaks. I see that this is one of the reasons for which doxa - the opinion - was very harmed and undeserved throughout the history of the politics. Each time less the speech is restored in the center of the action, each time less the word is on the facts and effect - each time more the opinion is mere argument, is for the persuation, is for “playing colloquy is” with the “achismos”.

The laws and the bureaucracy give the impartial treatment - as Max proclaimed Weber. The politics is not place for imparcialidade, because it is the space of the spirits, is the space of the desires and the actions - “always partial” (because “incomplete” how much because “in such a way unexpected”). The judgment, the act to judge, for the the opposite, must be impartial. But, in contrast of the bureaucracy, what me it seems, it is impartial because it is established in the communitarian direction, in the common feeling of the men who partilham of one same destination. It is the isonomy - equal rules for all - that of, in the scope of the politics, conditions for the imparcialidade, to the times required by the people - and not contrary it. But, on the igualitarismo I nor go to dare to speak again…

One politics can be compensatory - and it does not go to be igualitária. One politics can be universal - and it does not go to be igualitária. I do not see as one politics can be igualitária (e, therefore, to be “correct”), if will not be mandatária, if she will not be normative - at last, if it will not be Law. If the politics is missed, then let us change the politics. If the law is missed - for difficult that it is - changes the law. But the changes will be made of different form, in each one of the cases. To change the Law, it has that to observe justice - and from there to have attention in the imparcialidade. To change the politics it has that to act, it has that to think, has that “to become politics”.
(...)

Serie ”Fragmentos” - 4
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
På frihet och imparcialidade

(...)
men och att instämma till vad den var skriftlig vid vända mot, ”,till respekt mångfalden”är det också”,frihet av åsikter". Appell för E I igen uppmärksamheten för ortodoxiaen de hegemonic åsikterna. Det har som om för att betona, att, så att åsikten är egentligen ”fri”, den måste komma bredvid möjligheten av heterodoxiaen (det är, formligen, ”olik åsikt”). Emellertid verkar utrymmet av politiken till respekt mycket mer det ”handlingsfrihet” av vad, för,”,åsiktfrihet". Anförandet - åsikten - måste komma dykt i inställningarna, i handlingen av det som den talar. Jag ser att detta är ett av resonerar för vilken doxa - åsikten - harmed mycket och den oförtjänt alltigenom historien av politiken. Varje gång mindre anförandet återställs i centrera av handlingen som varje gång är mindre är verkställer uttrycka, på fakta och - varje gång mer åsikten är det bara argumentet, är för persuationen, är för ”att leka colloquy är” med ”achismosna”.

Lagarna och byråkratin ger den opartiska behandlingen - som maximal proklamerade Weber. Politiken är inte att förlägga för imparcialidade, därför att det är utrymmet av andarna, är utrymmet av lust och handlingarna - ”alltid partiskt” (därför att ”ofullständigt”, hur mycket därför att ”ett in sådan långt oväntat”). Domen, agera som ska bedömas, för motsatsen, måste vara opartisk. Men i kontrast av byråkratin, vad jag det verkar, är det opartiskt, därför att det är etablerat i den communitarian riktningen, i allmänningkänslan av manarna som partilham av en samma destination. É a isonomia - regras iguais para todos - que dá, no âmbito da política, condições para a imparcialidade, às vezes requerida pelas pessoas - e não o contrário. Men på igualitarismoen I nor gå att våga för att tala igen…,

Politik en kan vara kompensations- - och det går inte att vara igualitáriaen. Politik en kan vara universell - och det går inte att vara igualitáriaen. Jag ser inte, som politik en kan vara igualitáriaen (e, därför, att vara ”korrigerar”), om ska för att inte vara mandatáriaen, om hon ska för att inte vara normativ - äntligen, om den ska för att inte vara lag. Om politiken miss, låt därefter oss ändra politiken. Om lagen är felande - för svårt som det är - ändringar lagen. Men ändringarna ska göras av olikt bildar, i varje av fallen. För att ändra lagen har det det som observerar rättvisa - och därifrån som har uppmärksamhet i imparcialidaden. För att ändra politiken har det det som agerar, det har det till funderare, har som ”att bli politik”.
(...),

Серия «Fragmentos» - 4
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
На свободе и imparcialidade

(...)
но, согласовывающ было написано стороной, «уважать разнообразность«оно также»свобода мнений". E iий снова вызывает внимание для ortodoxia hegemonic мнениями. Оно имеет если подчеркнуть, то что, TAK, CTO мнение будет реально «свободно», оно должно прийти рядом с возможностью heterodoxia (that is, буквальн, «по-разному мнения»). Однако, кажется, что уважает космос политики очень больше оно «свобода действия», перед,»свобода мнения". Речь - мнение - прийти нырнуто в ориентациях, в действии того, котор оно говорит. Я вижу что это одной из причин для doxa - мнение - очень было поврежено и undeserved в течении истории политики. Each time меньше речь восстановлена в центре действия, each time меньше слово находится на фактах и влиянии - each time больше мнением будет простой аргумент, для persuation, для «играть colloquy» с «achismos».

Законы и канцелярщина дают нелицеприятную обработку - как Weber провозглашенное Макс. Политикой не будет место для imparcialidade, потому что будет космосом духов, будет космос желаний и действий - «всегда частично» (потому что «неполно» потому что «таким образом непредвиденн»). Суждение, поступок, котор нужно судить, для противоположности, должно быть нелицеприятно. Но, in contrast канцелярщины, я оно кажусь, он нелицеприятн потому что установлено в communitarian направлении, в общем ощупывании людей которые partilham одного такого же назначения. Оно isonomy - равные правила для всех что, в объеме политики, условия для imparcialidade, к временам требуемым людьми - и противоположно оно. Но, на igualitarismo iего ни пойдите посметь говорить снова…

Одной политикой может быть возмездна - и она не идет быть igualitária. Одной политикой может быть всеобщей - и она не идет быть igualitária. Я не вижу по мере того как одной политикой может быть igualitária (e, поэтому, быть «исправляется»), если не будет mandatária, если она не будет нормативна, то - на последнем, то если не будет законом. Если политика пропущена, то препятствуйте нам изменить политику. Если законом будет пропущенные - для трудной он - изменения закон. Но изменения будут сделаны по-разному формы, в каждое одном из случаев. Для того чтобы изменить закон, оно имеет то для того чтобы наблюдать правосудием - и от там для того чтобы иметь внимание в imparcialidade. Изменить политику, котор оно имеет то, котор нужно подействовать, его имеет то, котор нужно думать, имеет что «стать политикой».
(...)

Reeks „Fragmentos“ - 4
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Op vrijheid en imparcialidade

(...)
maar akkoord gaand met wat het door het gezicht, „werd geschrevenom de diversiteit te eerbiedigen„het is ook“vrijheid van adviezen". E-I roept opnieuw de aandacht voor ortodoxia de hegemonic adviezen. Het heeft dat als om te benadrukken dat, zodat het advies werkelijk „vrij“ is, het naast de mogelijkheid van heterodoxia (namelijk letterlijk, „verschillend advies“) moet komen. Nochtans, schijnt de ruimte van de politiek om veel meer het „vrijheid van actie“ te eerbiedigen van wat, voordien,“advies vrijheid". De toespraak - het advies - moet komen gedoken in de houdingen, in de actie van dat het spreekt. Ik zie dat dit één van de redenen is waarom doxa - het advies - de hele geschiedenis door van de politiek zeer berokkend en undeserved was. Telkens als minder de toespraak in het centrum van de actie wordt hersteld, telkens als minder het woord op de feiten en het effect is - telkens als meer het advies zuiver argument is, is voor persuation, is voor „speelonderhoud is“ met „achismos“.

De wetten en de bureaucratie geven de onpartijdige behandeling - als Maximum afgekondigde Weber. De politiek is geen plaats voor imparcialidade, omdat het de ruimte van de geesten is, is de ruimte van de wensen en de acties - „altijd gedeeltelijke“ (omdat „onvolledig“ hoeveel omdat „op zulke wijze onverwacht“). Het oordeel, de handeling, voor het tegengestelde te beoordelen, moet onpartijdig zijn. Maar in tegenstelling van de bureaucratie, wat schijn me het, is het onpartijdig omdat het in de richting van een communistische gemeenschap, in het gemeenschappelijke gevoel van de mensen wordt gevestigd die partilham van één zelfde bestemming. Het is isonomy - gelijke regels voor allen - dat van, in het werkingsgebied van de politiek, voorwaarden voor imparcialidade, aan The Times die door de mensen wordt vereist - en niet tegengesteld het. Maar op igualitarismo I noch ga durven opnieuw te spreken…

Één politiek kan compensatoir zijn - en het gaat geen igualitária zijn. Één politiek kan universeel zijn - en het gaat geen igualitária zijn. Ik zie niet aangezien één politiek igualitária kan zijn (e, daarom, om „correct te zijn“), als geen mandatária zal zijn, als zij niet - uiteindelijk normatief zal zijn, als het geen Wet zal zijn. Als de politiek wordt gemist, dan veranderen de politiek. Als de wet gemiste - voor moeilijk dat het is - veranderingen de wet is. Maar de veranderingen zullen van verschillende vorm worden aangebracht, in elke één van de gevallen. Om de wet te veranderen, heeft het dat om rechtvaardigheid - en van waar te nemen daar om aandacht in imparcialidade te hebben. Om de politiek te veranderen het dat heeft te handelen, heeft het dat denken, heeft dat „politiek“ te worden.
(...)

[سري] "[فرغمنتوس]" - 4
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
على حرية و [إيمبرسليدد]

(...)
غير أنّ, يوافق إلى ماذا هو كان كتبت بالوجه, "أن يحترم التنوع"هو أيضا"[فريدوم وف] آراء". يدعو [إ.ي] ثانية الإنتباه ل ال [أرتودوإكسيا] الآراء [هجمونيك]. هو يتلقّى أنّ إن أن يؤكّد أنّ, [س ثت] الرأي يكون حقّا "حرّة", هو ينبغي أتيت [نإكست تو] الإمكانية من ال [هترودوإكسيا] ([ثت يس,] حرفيّا, "رأي مختلفة"). مهما, يبدو الفراغ من السياسة أن يحترم كثير أكثر هو "حرية العمل" من ماذا, قبل,"رأي حرية". الخطبة - الرأي - ينبغي أتيت يغطس في المواقف, في العمل من أنّ هو يتكلّم. أنا أرى أنّ هذا واحدة من الأسباب ل أيّ [دوإكسا] - الرأي - كان جدّا ضرّرت و [أوندسرفد] طوال التاريخ من السياسة. [إش تيم] أقلّ أحيات الخطبة في المركز من العمل, [إش تيم] أقلّ الكلمة على الحقائق وتأثير - [إش تيم] كثير الرأي حجة مجرّدة, ل ال [برسوأيشن], ل "يلعب أحاديث" مع ال "[أشسموس]".

يعطي القانون والديوانيّة المعالجة متجرّد - كحدّ أقصى يعلن ويبر. ليس السياسة مكان ل [إيمبرسليدد], لأنّ هو يكون الفراغ من ال [سبيريتس], الفراغ من الرغبات والأعمال - "دائما متحيّزة" (لأنّ "ناقصة" كم لأنّ "في هذا طريق غير متوقّع"). الحكم, العمل أن يقضي, ل ال الضد, ينبغي كنت متجرّدة. غير أنّ, بالمقابل من الديوانيّة, ماذا ي هو أبدو, هو متجرّدة لأنّ هو يكون أسّست في الاتّجاه [كمّونيترين], في الإحساس عاديّة من الرجال الذي [برتيلهم] من واحدة نفسه غاية. هو ال [إيسنومي] - يتماثل قواعد ل كلّ [- ثت] من, في المجال من السياسة, شروط ل ال [إيمبرسليدد], إلى الأوقات يتطلّب بالالناس - ولا معاكسة هو. ذهبت غير أنّ, على ال [إيغليتريسمو] [إي] ولا أن يجسر أن يتكلّم ثانية…

واحدة سياسة يستطيع كنت تعويضيّة - ولا يذهب هو أن يكون [إيغليتريا]. واحدة سياسة يستطيع كنت عالميّة - ولا يذهب هو أن يكون [إيغليتريا]. أنا لا أرى بما أنّ واحدة سياسة يستطيع كنت [إيغليتريا] (يصحّ [إ], لذلك, أن يكون ""), إن لن [ب] [مندتريا], إن هو لن [ب] معياريّة - في أخرى, إن هو لن [ب] قانون. تركتنا إن السياسة يكون افتقدت, بعد ذلك غيّرت السياسة. إن القانون يكون يفتقد - ل يصعب أنّ هو يكون - تغيرات القانون. غير أنّ سيجعل التغيرات كنت من شكل مختلفة, في [إش ون] من الحالات. أن يغيّر القانون, يتلقّى هو أنّ أن يلاحظ عدل - ومن هناك أن يتلقّى إنتباه في ال [إيمبرسليدد]. أن يتلقّى يغيّر السياسة هو يتلقّى أنّ أن يتصرّف, هو أنّ أن يفكّر, يتلقّى أنّ "أن يصبح سياسة".
(...)