PARA NÃO PERDER O JUÍZO
Sobre o Julgar e o Compreender na Filosofia Política

(...)
"O que é que nos permite julgar – particular ou publicamente – um acontecimento?
Essa pergunta pode nos levar por dois caminhos distintos.

Seguindo o primeiro deles, poderíamos refazer a pergunta como uma seqüência: “O que nos dá permissão para exercer livremente o ato do pensamento que julga?” e “Que permissão é essa que nos faz livres para julgar?”.

O segundo caminho nos leva a colocar a pergunta de outro modo: “Como saber que há algo (que esteja livre, ele mesmo, de todo juízo) que nos facilite o processo de julgar um fato?”.

Parece que, de algum modo, já está clara a dificuldade em caracterizar essa faculdade como mero gosto. Mas em nenhum momento questiona-se a necessidade mesma de julgar.

Porque deveríamos julgar? Porque julgamos? Para quê exercitamos essa faculdade? O que acontence quando não julgamos ou, mais ainda, quando não expomos o juízo?

O mesmo poderia ser dito sobre a compreensão.

E que tipo de juízo estaremos considerando? Ou, antes, que qualidade e que modo de apresentação desse juízo serão analisados?
(...)

Série « Fragments » - 2
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
POUR QUE NE PERDENT PAS le JUGEMENT
Sur Julgar et Compreender dans la Philosophie Politique

(...)
« Ce qui est que nous il permet de juger ? particulier ou publiquement ? un événement ?
Cette question peut nous prendre par deux chemins distincts.

En suivant premier d'eux, nous pourrions refaire la question comme une séquence : ? Ce que nous de l'autorisation pour que exerce librement l'acte de la pensée laquelle il juge ? ? et ? Qu'autorisation est celui-là qui nous fait des coups francs pour juger ? ?.

Second chemin nous amène à placer la question d'autre manière : ? Comme savoir qui a quelque chose (qu'il soit il ait exempté, lui-même, de tout jugement) que nous il facilite le processus de juger un costume ? ?.

Il semble que, de quelque manière, déjà il est clair la difficulté à caractériser cette faculté comme simple goût. Mais au aucun moment s'interroge la nécessité même de juger.

Parce que nous devrions juger ? Parce que nous jugeons ? Pour quoi nous exerçons cette faculté ? Ce quelle acontence quand nous ne jugeons ou, plus encore, quand n'exposons pas le jugement ?

Le même pourrait être dit sur la compréhension.

Et que type de jugement nous serons considérant ? Ou, plutôt, que qualité et que manière de présentation de ce jugement seront analysées ?
(...)

Serie “Fragmentos” - 2
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿NO PERDER el JUICIO
en Julgar y Compreender en la política de la filosofía

(...)
“cuál es ése adentro permite que él juzgue? ¿detalle o público? ¿un acontecimiento?
Esta poder de la pregunta en tomarlos para dos maneras distintas.

Después primer de ellos, podríamos rehacer la pregunta como secuencia: ¿Qué en los que está del permiso de ejercer libremente el acto del pensamiento que juzga? ¿e? Ese permiso es el que en marcas ellas libremente a juzgar.

Como la manera en tomas ellas de poner la pregunta en otra manera: En cuanto a sepa que tiene algo (ese él está libre, él sí mismo, de todo el juicio) que ése en él facilita el proceso a ellos para juzgar un hecho.

Se parece que, de cierta manera, la dificultad en caracterizar esta universidad está ya clara como gusto mero. Pero en ningún momento se pregunta la misma necesidad a juzgar.

¿Porque tendríamos que juzgar? ¿Porque juzgamos? ¿De modo que ejercitemos esta universidad? ¿Qué acontence cuando no juzgamos o, más aún, cuando no exhibimos el juicio?

Iguales podría ser dicho en la comprensión.

¿E que tipo de juicio que consideraremos? ¿O, antes, esa calidad y esa manera de la presentación de este juicio serán analizadas?
(...)

Serie “Fragmentos„ - 2
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
NON PERDERE il GIUDIZIO
su Julgar e Compreender nella politica di filosofia

(...)
“che cosa è quello dentro li permette di giudicare? particolare o pubblico? un evento?
Questa latta di domanda nella presa loro per due sensi distinti.

A seguito di quello primo di loro, potremmo refare la domanda come sequenza: Che cosa in quei del permesso impiegare liberamente l'atto del pensiero che giudica? e? Quel permesso è questo che nelle marche loro liberamente da giudicare.

Come il senso negli introiti loro disporre la domanda in un altro senso: Quanto a sappia che ha qualcosa (quel è libero, lui egli stesso, di tutto il giudizio) che quello in esso facilita il processo a loro per giudicare un fatto.

Sembra che, in qualche modo, già la difficoltà nel caratterizzare questa università è chiara come gusto puro. Ma a nessun momento è interrogato la stessa necessità da giudicare.

Poiché dovremmo giudicare? Poiché giudichiamo? In modo che esercitiamo questa università? Che acontence quando non giudichiamo o, più ancora, quando non visualizziamo il giudizio?

Lo stessi potrebbe essere detto sulla comprensione.

E che tipo di giudizio che considereremo? O, prima, quella qualità e quel senso della presentazione di questo giudizio saranno analizzati?
(...)

Reihe „Fragmentos“ - 2
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
, das URTEIL auf Julgar
und Compreender in der Philosophie-Politik (...) NICHT

läßt
ZU VERLIEREN „was es das innen ist, sie urteilen? Einzelheit oder öffentlichkeit? ein Fall?
Diese Frage Dose, wenn sie für zwei eindeutige Möglichkeiten genommen werden.

Nach dem ersten von ihnen, könnten wir Remake die Frage als Reihenfolge: Was in den der Erlaubnis, die Tat des Gedankens frei anzuwenden, den er beurteilt? e? Diese Erlaubnis ist diese, die in den Marken zu urteilen sie frei.

Als die Weise im Nehmen sie, die Frage in eine andere Weise zu legen: Hinsichtlich wissen Sie, daß es etwas hat (dieses ist er, er selbst, alles Urteils frei), das das in ihm den Prozeß zu ihnen erleichtert, um eine Tatsache zu beurteilen.

Es scheint, daß auf gewisse Weise bereits die Schwierigkeit, wenn sie diese Hochschule kennzeichnet, als bloßer Geschmack klar ist. Aber an keinem Moment wird es der gleichen zu urteilen gefragt Notwendigkeit.

Weil wir würden urteilen müssen? Weil wir urteilen? Damit wir diese Hochschule ausüben? Welches acontence, wenn wir nicht urteilen, oder, noch, wenn wir nicht das Urteil anzeigen?

Die selben könnte es auf dem Verständnis besagt sein.

E das Art des Urteils, das wir betrachten werden? Oder, vor, werden diese Qualität und diese Weise der Darstellung dieses Urteils analysiert?
(...)

Series “Fragmentos” - 2
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
NOT TO LOSE the JUDGMENT
On Julgar and Compreender in the Philosophy Politics

(...)
“What it is that in allows them to judge? particular or public? an event?
This question can in taking them for two distinct ways.

Following the first one of them, we could remake the question as a sequence: What in the ones of the permission to freely exert the act of the thought that it judges? e? That permission is this that in makes them free to judge.

As the way in takes them to place the question in another way: As to know that it has something (that he is free, he himself, of all judgment) that in it facilitates the process to them to judge a fact.

It seems that, in some way, already the difficulty in characterizing this college is clear as mere taste. But at no moment it is questioned same necessity to judge.

Because we would have to judge? Because we judge? So that we exercise this college? What acontence when we do not judge or, more still, when we do not display the judgment?

The same it could be said on the understanding.

E that type of judgment we will be considering? Or, before, that quality and that way of presentation of this judgment will be analyzed?
(...)

Serie ”Fragmentos” - 2
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
ATT INTE FÖRLORA DOMEN
på Julgar och Compreender i filosofipolitiken

låter
(...) ”vad den är det in, dem bedöma? detalj eller offentligt? en händelse?
Detta ifrågasätter kan, i att ta dem för två distinkt väg.

Efter första av dem, kunde vi nyinspelningen ifrågasätta som en ordna: Vad i de av tillåtelsen fritt att utöva agera av tanken som den bedömer? e? Den tillåtelse är denna som i makes dem fritt som ska bedömas.

Som tar långt in dem för att förlägga ifrågasätta i another långt: Om vet att det har något (det han är fri, honom som är själv, allra dom) som det i den gör det processaa lättare till dem för att bedöma ett faktum.

Det verkar att, i något långt, svårigheten, i att karakterisera denna högskola är redan klar som bara smak. Men på inget ögonblick ifrågasättas det samma nödvändighet som ska bedömas.

Därför att vi skulle, måste att bedöma? Därför att vi bedömer? Så att vi övar denna högskola? Vilken acontence, när vi inte bedömer eller, mer stillbild, när vi inte visar domen?

Samma kunde det vara said på överenskommelsen.

E som typ av domen som vi ska, betraktar? Eller för, ska det kvalitets- och ditåt av presentationen av denna dom analyseras?
(...)

Серия «Fragmentos» - 2
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
НЕ ПОТЕРЯТЬ СУЖДЕНИЕ
на Julgar и Compreender в политике общего соображения

(...)
«оно то внутри позволяет их судить? частность или публика? случай?
Эта чонсервная банка вопроса в принимать их для 2 определенных дорог.

После первое одного из их, мы смогли remake вопрос как последовательность: В одном из позволения свободно приложить поступок мысли оно судит? e? То позволение это в моделях они свободно, котор нужно судить.

Как дорога в взятиях они установить вопрос в другой дороге: О знайте что оно имеет что-то (т он свободно, он себя, всего суждения), котор то в ем облегчает процесс к им для того чтобы судить факт.

Оно кажется что, in some way, уже затруднение в характеризовать этот коллеж ясно как простой вкус. Но на никаком моменте оно спрошено такой же необходимости, котор нужно судить.

Потому что мы судить? Потому что мы судим? TAK, CTO мы будем работать этот коллеж? Что acontence когда мы не судим или, более все еще, когда мы не показываем суждение?

Эти же оно смогло быть сказанн на вникании.

E тип суждения, котор мы будем рассматривать? Или, перед, будут проанализированы то качество и та дорога представления этого суждения?
(...)

Reeks „Fragmentos“ - 2
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Om niet het OORDEEL op
Julgar en Compreender in Politiek van de Filosofie (...)

TE VERLIEZEN
„Wat het dat toestaat hen binnen is om te oordelen? bijzonder of openbaar? een gebeurtenis?
Deze vraag kan in het nemen van hen voor twee verschillende manieren.

Na eerste één van hen, konden wij de vraag als opeenvolging vernieuwen: Wat in degenen van de toestemming de handeling van de vrij om uit te oefenen gedachte die het beoordeelt? e? Die toestemming is dit die in hen vrij maakt te oordelen.

Aangezien de manier in hen neemt om de vraag in een andere manier te plaatsen: om te weten dat het iets (dat hij vrij is, hij zelf, van al oordeel) heeft dat daarin het proces aan hen vergemakkelijkt om een feit te beoordelen.

Het schijnt dat, op één of andere manier, reeds de moeilijkheid in het kenmerken van deze universiteit als zuivere smaak duidelijk is. Maar op geen ogenblik is het gevraagde zelfde noodzaak te oordelen.

Omdat wij zouden moeten oordelen? Omdat wij oordelen? Zodat wij deze universiteit uitoefenen? Welke acontence wanneer wij niet oordelen of, meer nog, wanneer wij toont niet het oordeel?

Het zelfde zou het op het begrip kunnen worden gezegd.

E dat type van oordeel zullen wij nadenken? Of, voordien, zullen die kwaliteit en die manier van presentatie van dit oordeel worden geanalyseerd?
(...)

[سري] "[فرغمنتوس]" - 2
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
لا أن يسمحهم يخسر الحكم
على [جولغر] و [كمبريندر] في الفلسفة سياسة

(...)
"ماذا هو يكون أنّ داخل أن يقضي? تفصيل أو جمهور? حادث?
هذا سؤال علبة في يأخذهم لاثنان طرق بارزة.

بعد الأولى واحدة من هم, نحن استطاع أعدت السؤال كتسلسل: ماذا في الأحد من الإذن أن بحرّيّة بذلت العمل من الفكرة أنّ هو يقضي? [إ]? أنّ إذن هذا أنّ في صنع هم مجّانا أن يقضي.

كالطريق في لقطات هم أن يضع السؤال في آخر طريق: [أس تو] عرفت أنّ يتلقّى هو شيء (أنّ هو حرّة, هو بنفسي, من كلّ حكم) أنّ في هو يسهّل العملية إلى هم أن يقضي حقيقة.

هو يبدو أنّ, [إين سم وي], سابقا الصعوبة في يميّز هذا كلية واضحة كذوق مجرّدة. غير أنّ في ما من عزم استنطقت هو نفسه حاجة أن يقضي.

لأنّ نحن اضطرّنا قضيت? لأنّ نحن نقضي? [س ثت] نحن نتدرّب هذا كلية? ما [أكنتنس] عندما لا يقضي نحن أو, أكثر بعد, عندما نحن لا نعرض الحكم?

ال نفس هو استطاع كنت يقول على التفهم.

[إ] أنّ نوع الحكم نحن كنت سنعتبر? أو, قبل, أنّ سيحلّل نوعية وأنّ طريق العرض من هذا حكم كنت?
(...)