Ontem me olhei no espelho. Olhei-me longa e atentamente, como não fazia há anos.

Ao primeiro olhar, quase não me conheci – resolvi apresentar-me. Era eu mesmo que estava parado ali? Bem, muito prazer.

Entrecortei, em detalhes, cada parte daquela escultura. Percorri, desejante, cada dobra daquelas curvas. Concentrei-me, de momento, no detalhe do umbigo. Umbigo é algo comum a todos, mas nos é tão próprio. Meu umbigo é delicado, simples, sem tantas voltas, mas precisa e cirurgicamente encaixado no meio do abdômen, invaginado, nem tão profundo. Aproximando-me do espelho, esquivo-me aos músculos laterais médios. Curvas lisas, cintilantes. Naquela luz, a cor da pele, dos parcos pêlos, incitavam-me a me tocar. Contive-me por instantes, de modo que a mão, ainda estrangeira naquela paisagem, tivesse de pisar naquele chão devagar. Indeciso que fiquei, ao me encontrar exatamente na metade maligna que separa as duas metades daquele pedaço de carne criado por deus e temperado pelo diabo, deixei que a gravidade, por sua lei intransigente e totalizante, fizesse baixar meu olhar instigador, penetrante, embora ainda evasivo. Era constrangedor, admito, ter-me a mim mesmo por aqueles breves e intensos momentos. Mesmo sem cheiro, sem suor, sem toque, sem pele contra pele, sem química, sem nada – só o olhar espelhado – eu me quis como nunca antes. Era um narcisismo disfarçado de fetiche; depois fui me aperceber. Puxados para baixo, os olhos percorreram a lateral dos glúteos; o culote se foi rápida, mas deliciosamente. Em redondos rodopios me vi frente a frente – insisto, como há muito não havia – às rotundas rótulas, que se interpõem exatamente a meio caminho entre a terra e o paraíso – sim!, o paraíso fica precisamente acima delas; e não da cabeça, como se supunha (e eu supus) até então. As Batatas, panturrilhas, barrigas-da-perna, gastrocnêmios, ou seja-lá-como-você-queira-chamar , aguardaram-me silenciosa e agressivamente, para um deleite comparável a verdadeiro banquete ofatalmo-gastronômico. Com os olhos já esbugalhados, estasiados, quicando no chão, pude me deparar com meus pés. Sérios e frios, sofridos, mas ainda tenros. Daquela segura distância, permitia-me todo o desejo de tê-los conjugados às mãos e boca e língua, num contorcionismo excitatório que faria inveja aos mais profícuos podófilos e podólatras. Dos quiques aproveitei o impulso para subir novamente ao meio-do-mundo-do-meu-corpo. Lá estava eu ao local de origem, como que num túnel do tempo, numa certa nostalgia que turvava, já, a visão. Cada curva passou a ter outro significado, já erotizado pela memória e acalentado pelo tempo. Aquilo que havia visto, e que ainda estava lá, no outro lado do espelho, intocado e virginalmente disposto, tinha outros sabores – e como pretendiam meus olhos serem boca e dentes e saliva e glote! Num aumento cinético de seus movimento, proporcional aos afetos que me provocavam aqueles tons de minha-pele, fui em direção aos mamilos, também centrados em pálidos, magros, suficientes peitos. Haviam crescido, sem dúvida, desde a última vez em que os vi – talvez porque houvera eu engordado, diriam más línguas (que acreditam ser olhos!). E se línguas me vieram à mente, que bem faria eu de colocá-las todas em onde apontavam meus olhos; mas do lado de cá do espelho, que fique preciso!

Era, em bem da verdade, um narcisimo disfarçado de fetichismo. Nos quinze minutos em que o espelho era o nirvana, o paraíso, a dádiva, não notei que algo me faltava. Embora um ser desejante estivesse do lado de cá do espelho, era um ser castrado que estava do lado de lá. A ele-ela faltava-lhe algo. Em mim sobrava muito (não serei pretensioso: talvez nem tanto assim!). E, como limites infinitesimais, essas barreiras se apresentavam tênues e fracas. Desejava tanto aquele corpo porque, por ser homem, comeria aquela mulher que ali, no meu espelho, aportou. Era uma mulher com tudo de melhor que eu tinha, minhas curvas e cores. Eu fui, ali, o que mais e sempre desejei, desde aqui. Havia-me transmutado em mulher e me senti lésbica, embora me conhecesse como homem e fosse, até que prova em contrário, hetero.

Não creio que me tenha re-conhecido algum dia.

Quanta confusão um espelho pode causar. Incansavelmente, ele tentou-me (e me tentou) dizer o que eu era.

Agora me lembro porque havia tempo que não nos cumprimentávamos.

A separação foi, de novo, inevitável.

By MBF - 09/12/07

En transposant l'exxxpelho
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Hier je me suis regardé dans le miroir. Je me suis regardé longue et attentivement, comme il ne faisait pas y a des années.

Au premier regard, presque je ne me suis pas connu ? j'ai décidé de me présenter. C'était moi même qui était arrêté là ? Bien, beaucoup de plaisir.

Entrecortei, en des détails, chaque partie de cette sculpture. J'ai couvert, desejante, chaque pli de ces courbes. Je me suis concentré, de moment, dans le détail de l'umbigo. Umbigo est quelque chose commun à tous, mais nous c'est aussi propre. Mon umbigo est délicat, simple, sans autant retours, mais il a besoin et chirurgicalement encaissé dans le moyen de l'abdomen, de l'invaginado, ni aussi profond. En m'approchant du miroir, je m'esquive aux muscles latéraux moyens. Courbes lisses, scintillantes. Dans cette lumière, la couleur de la peau, des économes par, me incitaient me toucher. Je me suis contenu par moment, de manière que la main, encore étrangère dans ce paysage, devait fouler dans ce sol doucement. Bateau au filet dérivant que je suis resté, à moi trouver exactement dans la moitié maligne qui sépare les deux moitiés de ce morceau de viande créé par dieu et tempéré par le diable, j'ai laissé que la gravité, par sa loi intransigeante et totalisante, faisait abaisser mien regarder instigateur, pénétrant, bien qu'encore evasivo. C'était constrangedor, admets, m'avoir à moi même par ces brefs et intenses moments. Même sans odeur, sans sueur, sans contact, sans peau contre peau, sans chimie, sans rien ? seulement le regard reflété ? je me suis voulu mange jamais avant. C'était un narcissisme déguisé de fetiche ; j'ai ensuite été m'apercevoir. Tirés en bas, les yeux ont couvert la partie latérale des glúteos ; culote si ce a été rapide, mais délicieusement. Dans de ronds tournoiements je me ai vu devant le devant ? j'insiste, comme il a n'avait beaucoup pas ? aux complètes pastilles, qui s'interposent exactement demi chemin entre la terre et le paradis ? oui ! , le paradis reste précisément au-dessus d'elles ; et non de la tête, comme il se supposait (et j'ai supposé) jusqu'à alors. Les Pommes de terre, panturrilhas, barrigas-de la - jambe, gastrocnêmios, ou seja-lá-como-você-queira-chamar, m'ont attendue calmement et agressivement, pour un plaisir comparable à vrai banquet ofatalmo-gastronômico. Avec les yeux déjà esbugalhados, estasiados, quicando dans le sol, j'ai pu me rencontrer avec mes pieds. Sérieux et froids, soufferts, mais encore tendres. De cette sûre distance, il permettait me tout le désir de les avoir conjugués aux mains et à la bouche et à la langue, dans un contorsionisme excitatório qui ferait de l'envie plus aux profícuos podófilos et podólatras. De quiques j'ai profité de l'impulsion pour monter encore à meio-de la - mundo-de - meu-corpo. Là il était moi au lieu d'origine, comme que dans un tunnel du temps, dans une certaine nostalgie que turvava, déjà, la vision. Chaque courbe a été à remplacer par autre signification, déjà erotizado par la mémoire et bercée par le temps. Ce qui il avait vu, et qu'encore il était là, dans l'autre côté du miroir, de l'intocado et virginalmente des dispositions, avaient autres saveurs ? et ils comme prétendaient mes yeux être bouche et dents et salive et glote ! Dans une augmentation cinétique de leur mouvement, proportionnel aux affections qui me provoquaient ces tons de minha-pele, j'ai été dans direction aux mamelles, aussi centrés dans pâles, maigres, suffisantes poitrines. Ils avaient grandi, sans aucun doute, depuis la dernière fois où le vi ? peut-être parce qu'il m'a y eu engraissé ils, diraient de mauvaises langues (qui croient être des yeux !). Et si des langues me sont venu à l'esprit, qui bien me ferait de placer les toutes dans ils où indiquaient mes yeux ; mais du côté d'ici du miroir, qui soit précis !

C'était, dans bien de la vérité, d'une narcisimo déguisée de fetichismo. Nous quinze minutes où le miroir était le nirvana, le paradis, le cadeau, je n'ai pas remarqué que quelque chose de moi manquait. Bien qu'un être desejante était du côté d'ici du miroir, c'était un être châtré qui était du côté de là. L'ele-ela manquait lui de quelque chose. Dans moi il surabondait beaucoup de (ne serai pas prétentieux : peut-être ni de telle façon ainsi !). Et, je mange des limites infinitésimales, ces barrières se présentaient ténus et faibles. Il désirait de telle façon ce corps parce que, par être homme, il mangerait cette femme qui là, dans mon miroir, a accosté. C'était une femme avec tout meilleur que j'avais, mes courbes et couleurs. J'ai été, là, ce que plus et toujours j'ai désiré, depuis ici. Il m'y avait transmutado dans femme et il me ont senti lesbienne, bien qu'il me connaissait comme homme et était, jusqu'à ce qu'il prouve dans contraire, hetero.

Je ne crois pas que m'il ait reconnu quelque jour.

Quanta confusion un miroir peut causer. Infatigablement, il m'a essayé (et il m'a essayé) de dire ce que j'ère.

Maintenant je me rappelle parce qu'il y avait temps que nous ne complimentions pas.

La séparation a été, à nouveau, inévitable.

By MBF - 09/12/07

Exxxpelho que transporta
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Miraba ayer me en el espejo. Miraba me de largo y atento, como no hizo tiene años.

¿Primer a mirar, casi no me conocía? Decidía presentarme. ¿Él era I mismo que fue parado allí? Bien, mucho placer.

Entrecortei, en detalles, cada parte de esa escultura. Cubrí, el desejante, cada doblez de esas curvas. Me concentré, del momento, en el detalle del umbigo. Umbigo es algo común a todos, pero en ellos él es tan apropiado. El umbigo de la mina es delicado, simple, sin tantas vueltas, pero necesita quirúrgico y encajonado en la manera la abdomen, invaginado, ni tan profundamente. Acercándome del espejo, esquivo yo él los músculos laterales medios. Alise, las curvas chispeantes. En esa luz, el color de la piel, el ahorrar para, revuelto encima de ella a mí para tocarme. Me contuve por algunos segundos, en la manera que la mano, aún extranjera en ese paisaje, tuvo que caminar encendido en ese suelo a devagar. La trainera que era, exactamente a encontrarme por la mitad malo eso separa las dos mitades de ese pedazo de carne creado por el dios y templado por el diablo, yo a la izquierda a que la gravedad, para su ley intransigente y del totalizante, hizo para bajar mi mirada del instigador, el penetrar, sin embargo aún evasivo. Él era constrangedor, yo admite, para tenerme él exactamente yo por esos momentos breve e intensos. ¿Exactamente sin el olor de I, sudor, tacto, piel contra la piel, química, nada? ¿solamente la mirada del espelhado? Me deseé que yo como nunca antes. Era un narcissism del disfarçado del fetiche; era más adelante al aperceber yo. Tirado para el punto bajo, los ojos habían cubierto el lateral de los glúteos; culote si era rápido, pero delicioso. ¿En giros redondos vi el frente a mí el frente? ¿Insisto, como tiene muy no tenía? ¿al máximo losanjes, de que si interponga exactamente el intermedio entre la tierra y el paraíso? ¡sí! , el paraíso está necesariamente arriba de ellos; e no de la cabeza, como fue asumido (y yo asumió) hasta entonces. Las patatas, panturrilhas, vientre-de - la pierna, gastrocnêmios, o cualquier-allí-como-usted-desear-a llamada, me había esperado reservado y agresivamente, un placer comparable la comida verdadera de la palmada-para arriba del ofatalmo-gastronômico. Con los ojos de los esbugalhados ya, los estasiados, quicando en el suelo, podría parecerme con mis pies. Serio y frío, sufrido, pero aún tenros. De esa distancia del seguro, permitió que a deseo todo los conjugara a las manos y la boca y la lengua, en un contorcionismo del excitatório que envidia a los profícuos los podófilos harían y los podólatras. De quiques utilicé a la ventaja el impulso a ir para arriba otra vez a el - a medias - - mundo-de - del mina-cuerpo. Allí él era I al lugar del origen, como ése en un túnel del tiempo, en cierta nostalgia que turvava, ya, la visión. Cada curva comenzó a tener otro significado, ya erotizado para la memoria y se calmó para dormir por el tiempo. ¿Qué había visto, y eso seguía siendo allí, en el otro lado del espejo, intocado y el uso hecho virginalmente, tenía otros sabores? ¡e como pensaron mis ojos para ser boca de la saliva y dientes y y glote! En un aumento cinético de su movimiento, proporcional al afecto que me provocó esos tonos de la mina-piel, estaba en la dirección a los mamilos, también centrados en pálido, inclinación, bastantes pechos. ¿Habían crecido, sin una duda, desde la vez última donde el VI? quizás porque ha cebado I, dirían dañan idiomas (que creen para ser ojos). E si las idiomas hubieran venido yo a la mente, de que haría I bien para colocarlos todos en donde señalaron mis ojos; ¡pero del lado de aquí del espejo, eso es necesario!

Estaba, en bueno de la verdad, un disfarçado del narcisimo del fetichismo. En los quince minutos donde estaba nirvana el espejo, el paraíso, el regalo, no noté que algo careció a mí. Aunque un desejante que era estaba del lado de aquí del espejo, era castrado siendo que estaba del lado de allí. Él-careció algo a él. En mí él sobrava muy (no seré pretensioso: quizás ni de tal manera así). E, como límites infinitesimales, estas barreras si actuales tenue y débil. Deseó ese cuerpo de tal manera porque, para ser hombre, comería a esa mujer que allí, en mi espejo, llegó en puerto. Ella era una mujer con todo de mejor que tenía, de mis curvas y colores. Estaba, allí, qué más y yo desearon siempre, desde aquí. Yo tenía transmutado en mujer y sentía a lesbiana a mí, sin embargo me conocía mientras que eran el hombre y él, hasta que ella prueba en el contrario, hetero.

No creo que me hace reconocer un cierto día.

Quanta de confusión que un espejo puede causar. Untiringly, intentó me (y lo me intentó) para decir lo que envejezco.

Ahora recuerdo porque tenía tiempo que adentro no los felicitamos.

La separación estaba, de nuevo, inevitable.

Por MBF - 09/12/07

Exxxpelho di trasposizione
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Ieri lo ho guardato nello specchio. Lo ho guardato lungamente ed attento, poichè non ha fatto ha anni.

A quello primo da guardare, quasi non mi sono conosciuto? Ho deciso presentarlo. Era I io stesso che è stata interrotta là? Bene, molto piacere.

Entrecortei, in dettaglio, ogni parte di quella scultura. Ho coperto, desejante, ogni popolare di quelle curve. Mi sono concentrato, del momento, in dettaglio del umbigo. Umbigo è qualche cosa di comune a tutti, ma in loro è così adeguato. Il umbigo della miniera è fragile, semplice, senza altretanti ritorni, ma ha bisogno di chirurgicamente ed incassato nel senso esso addome, invaginado, né così in profondità. Avvicinandosi dello specchio, esquivo me esso i muscoli laterali medii. Lisci, curve scintillanti. A quella luce, il colore della pelle, quelle risparmianti per, mescolato su esso a me per toccarlo. Mi sono contenuto per alcuni secondi, nel senso che la mano, ancora straniera in quel paesaggio, ha dovuto fare un passo sopra in quel terreno a devagar. L'indeciso che ero, esattamente a trovarlo a metà maligno quello separa le due metà di quella parte di carne generata dal dio e temperato dal diavolo, io a sinistra che la gravità, per la relativa legge del totalizante ed intransigent, ha incitato per abbassare il mio sguardo di instigador, penetrare, nondimeno ancora evasivo. Era constrangedor, io ammette, averlo esso esattamente me per quei brevi e momenti intensi. Esattamente senza odore di I, sudore, tocco, pelle contro pelle, chimica, niente? soltanto lo sguardo di espelhado? Mi sono desiderato che mangio mai prima. Era un narcissism di disfarçado di fetiche; più successivamente ero a aperceber me. Tirato per il livello basso, gli occhi avevano riguardato la laterale dei glúteos; culote se fosse veloce, ma squisito. Nei giri rapidi rotondi ho visto la parte anteriore a me la parte anteriore? Insisto, come ha molto non ha avuto? al massimo losanghe, quella se interponga esattamente l'a metà strada fra la terra ed il paradise? sì! , il paradise è necessariamente sopra di loro; la e non della testa, mentre è stato presupposto (ed io ha presupposto) fino ad allora. Le patate, panturrilhas, pancia-di - il piedino, gastrocnêmios, o il-là-come-voi-desider-alla chiamata, lo aveva aspettato calmo ed aggressivamente, un piacere paragonabile il vero pasto di schiaffo-in su di ofatalmo-gastronômico. Con gli occhi di esbugalhados già, estasiados, quicando nel terreno, potrei trovarlo con i miei piedi. Serio e freddo, sofferto, ma ancora tenros. Di quella distanza di assicurazione, ha permesso che al desiderio tutto me li coniugassi alle mani e la bocca e la lingua, in un contorcionismo di excitatório che invidia ai profícuos i podófilos farebbero e podólatras. Dei quiques ho usato a vantaggio l'impulso da andare ancora in su a quello - a metà - - mondo-di - del miniera-corpo. Là era I al posto di origine, come quello in un traforo del tempo, in determinato nostalgia che turvava, già, visione. Ogni curva ha cominciato avere altro significato, già erotizado per la memoria e lulled per dormire per il tempo. Che cosa aveva visto e quello ancora era là, nell'altro lato dello specchio, intocado e l'uso fatto virginalmente, ha avuto altri sapori? e come hanno inteso i miei occhi per essere bocca della saliva e denti ed e glote! In un aumento cinetico del relativo movimento, proporzionale all'affetto che lo ha provocato quei toni di miniera-pelle, ero nel senso ai mamilos, anche concentrati in pallido, la magra, abbastanza casse. Si erano sviluppati, senza dubbio, dall'ultima volta dove il vi? forse perché ha ingrassato la I, direbbero nuoc le lingue (che credono per essere occhi). La E se le lingue fossero venuto me alla mente, quella farebbe bene la I per disporla tutti in dove hanno indicato i miei occhi; ma del lato di qui dello specchio, quello è necessario!

Era, in buon della verità, un disfarçado di narcisimo del fetichismo. Nei quindici minuti dove lo specchio era nirvana, il paradise, il regalo, non ho notato che qualcosa difettava di a me. Anche se un desejante che è era del lato di qui dello specchio, era castrato essendo che era del lato di là. Esso-difettava di qualcosa ad esso. In me esso sobrava molto (non sarò pretensioso: forse né in tale maniera così). E, come limiti infinitesimal, queste barriere se inconsistente e debole presentati. Ha voluto quel corpo in tale maniera perché, per essere uomo, mangerebbe quella donna che là, in mio specchio, è arrivato in orificio. Era una donna con tutto di migliore che ho avuto, delle miei curve e colori. Ero, là, che cosa più ed io hanno voluto sempre, da qui. Me ha avuto transmutado in donna ed ho ritenuto la lesbica a me, nondimeno lo ha conosciuto mentre l'uomo e lui erano, fino a che non risultasse nell'opposto, hetero.

Non credo che lo faccia riconoscere un certo giorno.

Quantum di confusione che uno specchio può causare. Untiringly, lo ha provato me (e lo ha provato) per dire che cosa mi invecchio.

Ora mi ricordo di perché ha avuto tempo che dentro non li abbiamo complimentati.

La separazione era, di nuovo, inevitabile.

Da MBF - 09/12/07

Umstellendes exxxpelho
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Gestern betrachtete ich mich im Spiegel. Ich betrachtete mich lang und versessen, da es nicht bildete, hat Jahre.

Bis das erste zu betrachten, fast kannte mich ich nicht? Ich entschied, mich darzustellen. Er war I selbst, das dort gestoppt wurde? Gut viel Vergnügen.

Entrecortei, ausführlich, jedes Teil dieser Skulptur. Ich bedeckte, desejante, jede Falte jener Kurven. Ich konzentrierte mich, des Momentes, ausführlich von umbigo. Umbigo ist etwas, das für alle allgemein ist, aber in ihnen ist er so korrekt. Grube umbigo ist empfindlich, einfach, ohne da viele Rückkehr, aber es benötigt chirurgisch und in der Weise sie so tief eingehüllt Abdomen, invaginado noch. Mir des Spiegels sich nähern, esquivo ich es die durchschnittlichen seitlichen Muskeln. Machen Sie, funkelnde Kurven glatt. In diesem Licht die Farbe der Haut, die Sparsamkeit für, gerührt herauf sie zu mir, um mich zu berühren. Ich enthielt mich für einige Sekunden, in der Weise, die die Hand, noch fremd in dieser Landschaft, an in diesen Boden zu devagar treten mußte. Drifter, daß ich war, zu mich zur Hälfte bösartige genau finden das trennt die zwei Hälften dieses Stückes Fleisches hergestellt vom Gott und nach links gemildert durch den Teufel, ich, den die Schwerkraft, für sein intransigent und totalizante Gesetz, meinen instigador Blick senken ließ, Eindringen, allerdings noch evasivo. Er war constrangedor, ich zuläßt, um mich zu haben es genau ich während jener kurzen und intensiven Momente. Genau ohne I Geruch, Schweiß, Note, Haut gegen Haut, Chemie, nichts? nur der espelhado Blick? Ich wünschte mir, das ich nie vorher esse. Es war ein disfarçado narcissism von fetiche; später war ich zum aperceber ich. Gezogen für Tief, hatten die Augen den Seitenteil der glúteos umfaßt; culote, wenn schnell war, aber köstlich. In den runden Whirls sah ich Frontseite zu mir die Frontseite? Ich beharre, wie sehr hatte nicht hat? vollständig Rauten, die, wenn genau das halbe zwischen dem Land und dem Paradies vermitteln Sie? ja! , ist das Paradies notwendigerweise oben von ihnen; e nicht des Kopfes, während es (und ich, annahm), bis dann angenommen wurde. Die Kartoffeln, panturrilhas, Bauch-von - das Bein, gastrocnêmios oder jed-dort-wie-Sie-wünschen-zum Anruf, hatte mich ruhig und konkurrenzfähig, auf eine vergleichbare Freude die zutreffende ofatalmo-gastronômico Klaps-oben Mahlzeit gewartet. Mit den esbugalhados Augen bereits, estasiados, quicando im Boden, könnte ich auf mich mit meinen Füßen zufällig stoßen. Ernst und kalt, gelitten, aber noch tenros. Von diesem Versicherung Abstand erlaubte es dem Wunsch allem mir, sie zu den Händen konjugiert zu haben und öffnung und Sprache, in einem excitatório contorcionismo, das zu den profícuos die podófilos beneiden, würden und podólatras bilden. Von den quiques verwendete ich zum Vorteil den Antrieb, zum bis den - beinahe - - Welt-von - des Grubekörpers oben wieder zu gehen. Dort war er I zum Ursprung Platz, als der in einem Tunnel der Zeit, in bestimmter Nostalgie, die turvava bereits der Anblick. Jede Kurve begann, eine andere Bedeutung, bereits erotizado zu haben für das Gedächtnis und schläferte ein, um während der Zeit zu schlafen. Was hatte es gesehen und das noch war es dort, in der anderen Seite des Spiegels, intocado und virginalmente gebildeter Gebrauch, hatte andere Aromen? e, wie sie meine Augen beabsichtigten, um Speichelöffnung und Zähne und und glote zu sein! In einer kinetischen Zunahme seiner Bewegung, proportional zur Neigung, die mich jene Töne der Grubehaut erregte, war ich in der Richtung zu den mamilos, auch zentriert in Latten, Mageres, genügende Kästen. Sie zweifellos seit dem letzten Mal in dem das VI gewachsen waren? möglicherweise, weil es I gemästet hat, würden sie schädigen Sprachen sagen (daß sie glauben, um Augen zu sein). E, wenn Sprachen ich zum Verstand gekommen waren, das würde I gut legen lassen sie alle in, wo sie meine Augen zeigten; aber von der Seite von hier des Spiegels, ist das notwendig!

Es war, in gutem der Wahrheit, ein narcisimo disfarçado von fetichismo. In den fünfzehn Minuten, in denen der Spiegel Nirwana war, das Paradies, das Geschenk, beachtete ich nicht, daß etwas zu mir ermangelte. Obgleich ein desejante, das ist, von der Seite von hier des Spiegels war, war es kastriert seiend, das von der Seite von dort war. Es-es ermangelte etwas zu ihm. In mir es sobrava sehr (ich bin nicht pretensioso: möglicherweise noch in solch einer Weise folglich). E, wie Infinitesimalbegrenzungen, diese Sperren wenn dargestelltes tenuous und schwach. Es wünschte diesen Körper in solch einer Weise, weil, für Sein Mann, es diese Frau essen würde, die dort, in meinem Spiegel, im Tor ankam. Sie war eine Frau mit alles von besserem, das ich hatte, von meinen Kurven und von Farben. Ich war dort was mehr und immer ich wünschten, seit hier. Ich hatte es transmutado in der Frau und ich glaubte Lesbier zu mir, allerdings kannte es mich, während Mann und er, bis sie im Entgegengesetzten prüft, hetero waren.

Ich glaube nicht, daß es mich erkennen läßt eines Tages.

Mengen Durcheinander, das ein Spiegel verursachen kann. Untiringly, versuchte es mich (und ihn versuchte mich), um zu sagen was ich altere.

Jetzt erinnere mich ich, weil es Zeit hatte, daß innen wir sie nicht beglückwünschten.

Die Trennung war, von neuem, unvermeidlich.

Durch MBF - 09/12/07

Transposing exxxpelho
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Yesterday I looked at myself in the mirror. I looked at myself long and intently, as it did not make has years.

To the first one to look at, almost I did not know myself? I decided to present me. He was I myself who was stopped there? Well, much pleasure.

Entrecortei, in details, each part of that sculpture. I covered, desejante, each fold of those curves. I concentrated myself, of moment, in the detail of umbigo. Umbigo is something common to all, but in them he is so proper. Mine umbigo is delicate, simple, without as many returns, but it needs surgically and incased in the way it abdomen, invaginado, nor so deep. Approaching me of the mirror, esquivo me it the average lateral muscles. Smooth, sparkling curves. In that light, the color of the skin, the sparing ones for, stirred up it to me to touch me. I contained myself for a few seconds, in way that the hand, still foreign in that landscape, had to step on in that soil to devagar. Drifter that I was, to accurately finding me in the malignant half that separates the two halves of that piece of meat created by god and tempered by the devil, I left that the gravity, for its intransigent and totalizante law, made to lower my instigador look, penetrating, even so still evasivo. He was constrangedor, I admit, to have me it exactly me for those brief and intense moments. Exactly without I smell, sweat, touch, skin against skin, chemistry, nothing? only the espelhado look? I wanted myself I eat never before. It was a disfarçado narcissism of fetiche; later I was to aperceber me. Pulled for low, the eyes had covered the lateral of the glúteos; culote if was fast, but deliciously. In round whirls I saw front to me the front? I insist, as has very did not have? to the full lozenges, that if accurately interpose the half way between the land and the paradise? yes! , the paradise is necessarily above of them; e not of the head, as it was assumed (and I assumed) until then. The Potatoes, panturrilhas, belly-of - the leg, gastrocnêmios, or either-there-as-you-want-to call, had waited me quiet and aggressively, for a comparable delight the true ofatalmo-gastronômico slap-up meal. With the esbugalhados eyes already, estasiados, quicando in the soil, I could come across me with my feet. Serious and cold, suffered, but still tenros. Of that insurance distance, it allowed the desire all me to have conjugated them to the hands and mouth and language, in a excitatório contorcionismo that envy to the profícuos podófilos would make and podólatras. Of quiques I used to advantage the impulse to go up again to the one half-of - world-of - the mine-body. There he was I to the origin place, as that in a tunnel of the time, in certain nostalgia that turvava, already, the vision. Each curve started to have another meaning, already erotizado for the memory and lulled to sleep for the time. What it had seen, and that still it was there, in the other side of the mirror, intocado and virginalmente made use, had other flavors? e as they intended my eyes to be saliva mouth and teeth and and glote! In a kinetic increase of its movement, proportional to the affection that provoked me those tones of mine-skin, I was in direction to the mamilos, also centered in pale, lean, enough chests. They had grown, without a doubt, since the last time where the vi? perhaps because it has fattened I, they would say harms languages (that they believe to be eyes). E if languages had come me to the mind, that would make I well to place them all in where they pointed my eyes; but of the side of here of the mirror, that is necessary!

It was, in good of the truth, one narcisimo disfarçado of fetichismo. In the fifteen minutes where the mirror was nirvana, the paradise, the gift, I did not notice that something lacked to me. Although a desejante being was of the side of here of the mirror, it was a castrated being that was of the side of there. It-it lacked something to it. In me it sobrava very (I will not be pretensioso: perhaps nor in such a way thus). E, as infinitesimal limits, these barriers if presented tenuous and weak. It desired that body in such a way because, for being man, it would eat that woman who there, in my mirror, arrived in port. She was a woman with everything of better that I had, my curves and colors. I was, there, what more and always I desired, since here. Me It had transmutado in woman and I felt lesbian to me, even so it knew me as man and he was, until she proves in the opposite, hetero.

I do not believe that it has me recognized some day.

Quanta confusion a mirror can cause. Untiringly, it tried me (and he tried me) to say what I age.

Now I remember because it had time that in we did not compliment them.

The separation was, of new, inevitable.

By MBF - 09/12/07

Transponera exxxpelho
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Igår såg jag jag själv i avspegla. Jag såg jag själv long, och fast beslutsamt, som det inte gjorde, har år.

Till första som ska ses, nästan visste jag, inte jag själv? Jag avgjorde att framlägga mig. Han var I jag själv som stoppades där? Brunn mycket nöje.

Entrecortei specificerar in, varje del av den skulptur. Jag täckte, desejante, varje veck av de buktar. Jag koncentrerade jag själv, av ögonblick, i specificera av umbigoen. Umbigo är något vanligt till alla, men i dem är han så riktig. Den min umbigoen är delikat, enkelt, without så många retur, men den behöver surgically och incased i långt den magen, invaginado, nor så djupt. Att närma sig mig av avspegla, esquivo mig det de genomsnittliga sidomusklerna. Släta och att sparkling buktar. Tända däri, färga av flå, avvara för, rört upp den till mig till handlag mig. Jag innehöll jag själv för några understöder, i långt, att räcka, den utländska stillbilden landskap däri, måste att kliva på smutsar däri till devagar. Drifteren, att jag var, till exakt att finna mig i den elakartade halvan det avskiljer de två halvorna av det lappar av meat som skapas av guden och blandas av jäkeln, lämnade jag att gravitationen, för dess intransigent och totalizantelag, gjorde för att fälla ned min instigadorlook, genomträngandet, även så stilla evasivo. Han var constrangedoren, mig medger, för att ha mig det exakt mig för de kort och intensiva ögonblick. Exakt utan luktar svettas jag, handlag, flår mot flår, kemi, ingenting? endast espelhadolooken? Jag önskade jag själv mig äter aldrig för. Det var en disfarçadonarcissism av fetiche; mer sistnämnd var jag till aperceber mig. Draget för low, synar hade täckt lateralen av glúteosna; culote, om var, fastar, men deliciously. I rundaaktiviteter som jag sågar, bekläda till mig bekläda? Jag insisterar, som har inte hade mycket? fullständigt romber, det, om inskjuta exakt det half way mellan landet och paradiset? ja! , är paradiset nödvändigtvis över av dem; e inte av huvudet, som det antogs (och mig, antog), till därefter. Potatisarna, panturrilhas, bukta-av - lägga benen på ryggen, gastrocnêmios, eller antingen-där-som-du-önska-till appell, hade väntat mig som var tyst och aggressively, för en jämförbar fröjd det flott målet för den riktiga ofatalmoen-gastronômico. Med esbugalhadosna synar redan, estasiados, quicando i smutsa, mig kunde komma över mig med min fot. Allvarligt och förkylning som lidas, men stilla tenros. Av den försäkring distansera, det som är tillåtet all lusten som jag att ha konjugerat dem till räcker, och munnen och språket, i en excitatóriocontorcionismo, som avundas till profícuos de skulle podófilosna, gör och podólatras. Av van vid fördel för quiques I impulsen som igen går upp till den - till hälften - av - värld-av - bryta-förkroppsliga. Där var han I till beskärningen förlägger, som det i en tunnel av tiden, i bestämd nostalgi som turvavaen, redan, visionen. Varje buktar startat att ha ett annat menande, redan erotizadoen för minnet och invaggat för att sova för tiden. Vad hade det sett, och den stillbild var det där, i andra sidan av avspegla, intocado, och hade virginalmente gjort bruk, andra anstrykningar? e, som de ämnade mitt, synar för att vara salivamunnen och tänder och och glote! I en kinetic förhöjning av dess rörelse som är proportionell till affektionen, som provocerade mig de, tonar av bryta-flår, mig var i riktning till mamilosna som centreras också i gräns, lutar, nog bröstkorgar. De hade fullvuxet, utan ett tvivel, efter sista gång var vien? , därför att kanske det har gött I, skulle de något att sägaskadaspråk (att de tror för att vara synar). E, om språk hade kommit mig till vara besvärad, skulle det gör I-brunnen för att förlägga alla dem i var de pekade mitt synar; men av sidan av här av avspegla, är det nödvändig!

Det var, i godan av sanningen, en narcisimodisfarçado av fetichismoen. I femton noterar, var avspegla var nirvanaen, paradiset, gåvan, mig märkte inte att något saknade till mig. Även om desejante som en är, var av sidan av här av avspegla, var den kastrerad vara som var av sidan av där. Den-det saknade något till det. I mig det sobrava mycket (jag ska för att inte vara pretensiosoen: kanske nor in sådan långt thus). E, som infinitesimal begränsar, dessa barriärer om framlagd tenuous och svagt. Det önskade som förkroppsligar in sådan långt, därför att, för att vara manen, den skulle äter den kvinna, som det, i min avspeglar som ankoms i port. Hon var en kvinna med allt av bättre, som jag hade, mitt buktar och färgar. Jag var, där, vad mer och mig önskade alltid, efter här. Mig hade det transmutado i kvinna, och jag klädde med filt lesbisk kvinna till mig, även så den visste mig, som manen och han var, tills hon bevisar i motsatsen, heteroen.

Jag tror inte att det har mig att kännas igen någon dag.

Quanta förvirring som en avspegla kan orsaka. Untiringly försökte det mig (och honom försökte mig), till något att säga vad jag åldras.

Nu minns jag, därför att det hade tid att in vi inte ge en komplimang dem.

Avskiljandet var, av nytt, ofrånkomligt.

Vid MBF - 09/12/07

Транспонируя exxxpelho
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Вчера я посмотрел себя в зеркале. Я посмотрел себя длиной и умышленн, по мере того как он не сделал имеет леты.

До первое одно, котор нужно посмотреть, почти я не знал? Я решил представить меня. Он был I себя было остановлено там? Наилучшим образом, много удовольствие.

Entrecortei, в деталях, каждая часть той скульптуры. Я покрыл, desejante, каждая створка тех кривых. Я сконцентрировал, момента, в детали umbigo. Umbigo что-то общим к всем, но в их он настолько правен. Umbigo шахты чувствительно, просто, без так много возвращений, но для этого хирургически и после того как оно упаковано в дороге ее брюшко, invaginado, ни настолько глубоко. Причаливающ мне зеркала, esquivo я оно средние боковые мышцы. Приглаживайте, сверкная кривые. В том свете, цвет кожи, щадя одних для, пошевелено вверх по ей к мне для того чтобы коснуться мне. Я содержал на немного секунд, в дороге которую рука, все еще чужая в том ландшафте, должна шагнуть дальше в ту почву к devagar. Дрифтер что я был, к точно находить меня в злокачественной половине то отделяет 2 половины той части мяса созданной богом и закалено дьяволом, я налево который сила тяжести, для своего закона intransigent и totalizante, сделало для того чтобы понизить мой взгляд instigador, прорезывать, even so все еще evasivo. Он был constrangedor, я впускает, для того чтобы иметь меня оно точно я на те кратко и интенсивные моменты. Точно без запаха I, sweat, касание, кожа против кожи, химии, ничего? только взгляд espelhado? Я хотел, котор я ем никогда раньше. Это было narcissism disfarçado fetiche; более поздно я был к aperceber мной. Я вытягиваны для низкого уровня, глаза покрыли боковую часть glúteos; culote если был быстро, то, но deliciously. В круглых whirls я увидел фронт к мне фронт? Я настаиваю, как имеет очень не имел? to the full lozenges, то если точно interpose половинная дорога между землей и раем? да! , рай обязательно выше их; e не головки, по мере того как было предположено (и я принял) until then. Картошки, panturrilhas, живот- - нога, gastrocnêmios, или люб-там-как-вы-хотеть-к звоноку, ждала меня тихий и завоевательно, для соответствующего наслаждения поистине еда шлепка-вверх ofatalmo-gastronômico. С глазами esbugalhados уже, estasiados, quicando в почве, я смог come across я с моими ногами. Серьезно и холодно, вытерпели, но все еще tenros. того расстояния страхсбора, оно позволило желанию всему меня проспрягать их к рукам и рот и язык, в contorcionismo excitatório которое завидует к profícuos podófilos сделали бы и podólatras. quiques я использовал к преимуществу ИМП ульс, котор нужно пойти вверх снова до одно - наполовину - из - мир- - шахт-тела. Там он был I к месту начала, как то в тоннеле времени, в некоторой ностальгии которая turvava, уже, зрение. Каждая кривый начала иметь другую смысль, уже erotizado для памяти и убаюкала для того чтобы спать на время. Оно увидело, и то все еще оно находилось там, в другой стороне зеркала, intocado и польза сделанная virginalmente, имела другие флейворы? e по мере того как они предназначили мои глаза для того чтобы быть ртом слюны и зубами и и glote! В кинетическом увеличении своего движения, пропорциональном к affection который спровоцировал меня те тоны шахт-кожи, я находился в направлении к mamilos, также центризованным в бледном, lean, достаточные комоды. Они выросли, несомненно, с прошлого раза где cVi? возможно потому что оно жирело I, они сказали бы вредят языкам (что они верят для того чтобы быть глазами). E если языки пришли я к разуму, то, то сделал бы I наилучшим образом для того чтобы установить их все в куда они указали мои глаза; но стороны здесь зеркала, то обязательно!

Оно находилось, в хорошем правды, одно disfarçado narcisimo fetichismo. В 15 минутах где зеркало было nirvana, рай, подарок, я не заметил что что-то нуждалось к мне. Хотя desejante было стороны здесь зеркала, оно было кастрированное был который было стороны там. Оно-оно нуждалось что-то к ему. В мне оно sobrava очень (я не буду pretensioso: возможно ни таким образом таким образом). E, как инфинитезимальные пределы, эти барьеры если представленные tenuous и слабо. Оно пожелало то тело таким образом потому что, для быть человеком, оно съело бы ту женщину которая там, в моем зеркале, приехала в порт. Она была женщиной с всем из лучшего я имел, моих кривых и цветов. Я был, там, больше и всегда я желали, с здесь. Я оно имело transmutado в женщине и я чувствовал lesbian к мне, even so он знал меня по мере того как человек и он были, до тех пор пока она не доказать в противоположности, hetero.

Я не верю что он имеет меня быть узнанным некоторый день.

Суммы запутанности, котор зеркало может причинить. Untiringly, оно судило за я (и он судил за я) для того чтобы сказать я старею.

Теперь я вспоминаю потому что он имел время что внутри мы compliment они.

Разъединение было, новой, неизбежно.

MBF - 09/12/07

Het herschikken exxxpelho
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Gisteren bekeek ik mij in de spiegel. Ik bekeek lang mij en vastbesloten, aangezien het niet maakte heeft jaren.

Kende aan eerste om, bijna ik zich niet te bekijken? Ik besliste me voor te stellen. Hij was I zelf die daar werd tegengehouden? Goed, veel genoegen.

Entrecortei, in detail, elk deel van dat beeldhouwwerk. Ik behandelde, desejante, elke vouw die krommen. Ik concentreerde me, van ogenblik, in het detail van umbigo. Umbigo is iets gemeenschappelijk voor allen, maar in hen is hij zo juist. Umbigo van de mijn is gevoelig, eenvoudig, buiten zo vele winst, maar het vergt en incased op de manier het chirurgisch buik, invaginado, noch zo diep. Benaderend me van de spiegel, esquivo me het de gemiddelde zijspieren. Vlotte, fonkelende krommen. In dat licht, de kleur van de huid, de sparende voor, omhoog bewogen het aan me om me te raken. Ik bevatte me voor een paar seconden, op manier die de hand, nog buitenlands in dat landschap, in die grond aan devagar moest stappen. Drifter dat ik was, aan nauwkeurig het vinden van me in de kwaadaardige helft dat scheidt de twee helften van dat stuk van vlees dat door god wordt gecre�ërd en aangemaakt door de duivel, ging weg ik dat de ernst, voor zijn intransigent en totalizante wet, gemaakt om mijn instigador te verminderen eruit ziet, doordringend, maar toch nog evasivo. Hij was constrangedor, laat ik toe, om me precies te hebben het me voor die korte en intense ogenblikken. Precies zonder de geur van I, zweet, aanraking, huid tegen huid, chemie, niets? slechts ziet espelhado eruit? Ik wilde me ik eet nooit voorheen. Het was disfarçadonarcissism van fetiche; recenter was ik aan aperceber me. Getrokken voor laag, hadden de ogen de zijde van glúteos behandeld; culote als, maar heerlijk snel was. In ronde whirls zag ik voorzijde aan me de voorzijde? Heeft Ik dring aan, zoals zeer niet had? invoeg aan de volledige ruiten, die als nauwkeurig half tussen het land en het paradijs? ja! , is het paradijs noodzakelijk hierboven van hen; e niet van het hoofd, aangezien het (en ik veronderstelde) tot toen werd verondersteld. De aardappels, panturrilhas, buik-van - het been, gastrocnêmios, of of-daar-zoals-u-behoefte-om te roepen, had stil me en agressief, op een vergelijkbare verrukking de ware ofatalmo-gastronômico slap-up maaltijd gewacht. Met de esbugalhadosogen reeds, estasiados, quicando in de grond, kon ik over me met mijn voeten komen. Opgelopen ernstig en koude, maar nog tenros. Van die verzekeringsafstand, stond het de alle wens toe me om hen aan de handen en de mond vervoegd te hebben en de taal, in een excitatóriocontorcionismo die aan profícuos podófilos benijdt zou en podólatras maken. Van quiques die ik heb gebruikt om de impuls te bevoordeligen aan - de helft - van - wereld-van - het mijn-lichaam opnieuw uit te gaan. Daar was hij I aan de oorsprongsplaats, zoals dat in een tunnel van de tijd, in bepaalde nostalgia dat turvava, reeds, de visie. Elke kromme begon om een andere het betekenen, reeds erotizado voor het geheugen te hebben en lulled aan slaap voor de tijd. Wat het had gezien, en was daar dat nog het, in de andere kant van de spiegel, maakte intocado en virginalmente gebruik, had andere aroma's? e aangezien zij mijn ogen speekselmond en tanden bedoelden te zijn en en glote! In een kinetische verhoging van zijn beweging, evenredig aan de affectie die me die tonen van mijn-huid veroorzaakte, was ik in richting aan mamilos, die ook in bleek, helling, genoeg borst wordt gecentreerd. Zij waren, zonder enige twijfel, sinds de laatste tijd waar vi gegroeid? misschien omdat het I heeft vetgemest, zouden zij kwaadtalen zeggen (dat zij om ogen) geloven te zijn. E als de talen me aan de mening waren gekomen zou, dat goed I maken om hen binnen te plaatsen allen waar zij mijn ogen richtten; maar van de kant van hier van de spiegel, die noodzakelijk is!

Het was, in goed van de waarheid, één narcisimodisfarçado van fetichismo. In de vijftien minuten waar de spiegel nirvana was, het paradijs, de gift, merkte ik niet op dat iets aan me ontbrak. Hoewel een desejante die van de kant van hier van de spiegel was is, was het gecastreerd zijnd die van de kant van daar was. Het-het had iets aan het niet. In me het sobrava zeer (ik zal geen pretensioso zijn: misschien noch op zulke wijze zo). E, zoals infinitesimal grenzen, deze barrières indien voorgestelde dun en zwak. Het wenste op zulke wijze dat lichaam omdat, voor het zijn man, het die vrouw zou eten die er, in mijn spiegel, in haven aankwam. Zij was een vrouw met alles van beter dat ik had, mijn krommen en kleuren. Ik was, daar, wat meer en altijd ik, sinds hier wenste. Me het had transmutado in vrouw en ik voelde lesbisch aan me, maar toch kende het me als mens en hij was, tot zij in het tegengestelde, hetero bewijst.

Ik geloof niet dat het erkend me één of andere dag heeft.

De verwarring van quanta een spiegel kan veroorzaken. Untiringly, het probeerde me (en hij probeerde me) om te zeggen wat de leeftijd van I.

Me nu herinner ik omdat het tijd had dat in wij hen niet complimenteerden.

De scheiding was, van nieuwe, onvermijdelijk.

Door MBF - 09/12/07

ينقّل [إإكسإكسإكسبلهو]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
بالأمس نظر أنا في بنفسي في المرآة. يتلقّى أنا نظرت في بنفسي طويلا و [إينتنتلي], بما أنّ هو لم يجعل سنون.

إلى الأولى واحدة أن ينظر في, تقريبا لم يعرفبنفسي أنا? أنا قرّرت أن يقدّمني. هو كان أنا بنفسي الذي كان توقّفت هناك? جيّدا, كثير متعة.

[إنتركرتي], في تفاصيل, كلّ جزء من أنّ نحت. أنا غطّيت, [دسجنت], كلّ ثني من أنّ منحنيات. أنا ركّزتبنفسي, من عزم, في التفصيل ال [أومبيغو]. [أومبيغو] شيء عاديّة إلى كلّ, غير أنّ في هم هو هكذا مناسبة. منجم لغم [أومبيغو] دقيقة, بسيطة, دون [أس مني] عودات, غير أنّ يحتاج هو جراحيّا و [إينكسد] في الطريق هو بطن, [إينفجندو], ولا هكذا عميقا. يقاربني من المرآة, [إسقويفو] ي هو العضلات معدّلة جانبيّة. ملّست, يتلألأ منحنيات. في أنّ ضوء, اللون من الجلد, ال يوفّر أحد ل, يحرّك فوق هو إلى ي أن يلمسني. أنا احتويتبنفسي ل [ا فو] ثانية, في طريق أنّ اليد, بعد أجنبيّة في أنّ منظر طبيعيّ, اضطرّ خطات فوق في أنّ تربة إلى [دفغر]. ثقّاب صخر أنّ كان أنا, إلى بدقّة يجدني في النصف خبيثة أنّ يفصل الاثنان أنصاف من أنّ قطعة اللحم يخلق بإلهة ويليّن بالشيطانة, أنا يسارا أنّ الجاذبيّة, ل ه متصلّبة و [توتليزنت] قانون, جعل أن يخفّض ي [إينستيغدور] نظرة, يخترق, [إفن س] بعد [إفسفو]. هو كان [كنسترنجدور], أنا يعترف, أن يتلقّىني هو تماما ي ل أنّ موجزة وأعزام شديدة. تماما دون أنا رائحة, عرق, لمس, جلد ضدّ جلد, كيمياء, لاشيء? فقط ال [إسبلهدو] نظرة? أنا أردتبنفسي أنا آكل أبدا من قبل. هو كان [ديسفردو] [نرسسّيسم] ال [فتيش]; فيما بعد كان أنا إلى [أبرسبر] ي. يسحب لدنيا, كان الأعين قد غطّوا ال [لترل] من ال [غلتيوس]; [كلوت] إن كان سريعة, غير أنّ [دليسووسلي]. في تدويم مستديرة رأى أنا جبهة إلى ي الجبهة? يتلقّى أنا ألحّ, بما أنّ جدّا لم يتلقّى? [تو ث فولّ] معينات, أنّ إن بدقّة وسّطت ال [هلف وي] بين الأرض والجنة? نعم! , الجنة بالضّرورة أعلاه من هم; [إ] لا من الرأس, بما أنّ هو كان افترضت (وأنا افترض) [أونتيل ثن]. البطاطات, [بنتثرّيلهس], [بلّ-وف] - كان الساق, [غستروكنميوس], أو [إيثر-ثر-س-وو-ونت-تو] دعوة, قد انتظرني يسجو وبعدوانيّة, لبهجة قابل للمقارنة ال يصحّ [أفتلمو-غسترونميك] [سلب-وب] وجبة. مع ال [إسبوغلهدوس] أعين سابقا, [إستسدوس], [قويكندو] في التربة, أنا استطاع تصادفتني مع أقدامي. جدّيّة وباردة, يعاني, غير أنّ بعد [تنروس]. من أنّ تأمين بعد, سمح هو الرغبة كلّ ي أن يتلقّى صرّحتهم إلى الأيادي وفم ولغة, في [إإكسستتريو] [كنتورسونيسمو] أنّ يحسد إلى ال [بروفكوس] [بودفيلوس] جعل و [بودلترس]. من [قويقوس] استعمل أنا إلى ميزة الدافع أن يذهب فوق ثانية إلى الواحدة - نصفا - من - [وورلد-وف] - ال [مين-بودي]. هناك كان هو أنا إلى الأصل مكان, بما أنّ أنّ في نفق من الوقت, في حنين مؤكّدة أنّ [تثرففا], سابقا, الرؤية. بدأ كلّ منحنى أن يتلقّى آخر معنى, سابقا [إروتيزدو] للذاكرة وهدّأ أن ينام للوقت. ماذا كان هو قد رأى, وأنّ بعد هو كان هناك, في الأخرى جانب من المرآة, [إينتوكدو] و [فيرجنلمنت] يجعل إستعمال, تلقّى أخرى نكهات? [إ] بما أنّ هم نووا أعيني أن يكون لعاب فم وأسن وو [غلوت]! في زيادة حركيّة من حركته, متناسبة إلى العاطفة أنّ استثارني أنّ أنغام ال [مين-سكين], كان أنا في اتّجاه إلى ال [مميلوس], أيضا يركّز في باهتة, ميل, بما فيه الكفاية قفص صدر. هم كانوا قد نماوا, دون شك, منذ الوقت متأخّرة حيث ال [في]? ربّما لأنّ هو قد سمّن أنا, قال هم يضرّر لغات (أنّ هم يصدقون أن يكون أعين). جعل [إ] إن لغات كانوا قد أتوا ي إلى العقل, أنّ أنا جيّدا أن يضعهم كلّ في حيث هم دلّوا أعيني; غير أنّ من الجانب من هنا من المرآة, أنّ ضروريّة!

هو كان, في جيّدة من الحقيقة, واحدة [نرسسمو] [ديسفردو] ال [فتيشسمو]. في الخمسة عشر دقائق حيث المرآة كان سعادة قصوى, الجنة, الهبة, لم يلاحظ أنا أنّ شيء افتقر إلى ي. رغم أنّ [دسجنت] يكون كان من الجانب من هنا من المرآة, كان هو يخصى يكون أنّ كان من الجانب من هناك. [إيت-يت] افتقر شيء إلى هو. في ي هو [سبرفا] جدّا (لن [ب] أنا [برتنسوس]: ربّما ولا في هذا طريق لذلك). [إ], كحدود متناه صغر, هذا عوائق إن يقدّم رقيقة وضعيفة. هو ب رغب أنّ جسم في هذا طريق لأنّ, ل يكون رجل, هو أكل أنّ إمرأة الذي هناك, في مرآتي, وصل في مينة. هو كان إمرأة مع كلّ شيء من جيّدة أنّ أنا تلقّيت, ي منحنيات ولون. أنا كنت, هناك, ماذا أكثر ودائما أنا ب رغب, منذ هنا. ي تلقّى هو [ترنسموتدو] في إمرأة وأنا [فلت] سحاقية إلى ي, [إفن س] هو عرفني بما أنّ رجل وهو كان, إلى أن هو يبرهن في الضد, [هترو].

أنا لا أصدق أنّ يتلقّىني هو يميّز بعض يوم.

كمّ إرباك مرآة يستطيع سبّبت. [أونتيرينغلي], حاول هو ي (وهو حاولني) أن يقول ماذا أنا أعتّق.

الآن يتذكّر أنا لأنّ هو تلقّى وقت أنّ داخل نحن لم نهنّئهم.

كان الفصل, من جديدة, يتحتّم.

ب [مبف] - 09/12/07